Strajk włoski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Strajk włoski – forma strajku aktywnego polegająca na wykonywaniu przez pracowników obowiązków służbowych w sposób skrajnie drobiazgowy, co powoduje blokadę działania zakładu w sposób zbliżony do strajku pasywnego.

Jest on stosowany w celu obejścia przepisów ograniczających w przypadku danej grupy zawodowej prawo do strajku (np. służby mundurowe). Przykładem może być strajk celników, którzy strajkując po włosku kontrolują dokładnie każdy samochód, powodując wielokilometrową kolejkę pojazdów oczekujących na odprawę[1].

We Włoszech ten rodzaj strajku nazywany jest Sciopero bianco co oznacza „strajk biały”.

Przykłady strajków włoskich w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Włoski strajk celników. 2012.
  2. Strajk lekarzy: we wtorek kolejne wypowiedzenia, m.in. na Podkarpaciu.
  3. Wyborcza.pl, katowice.wyborcza.pl [dostęp 2017-11-26].
  4. Strajk włoski w skarbówce - WPROST.pl, www.wprost.pl [dostęp 2017-11-26] (pol.).
  5. Sprzedawcy idą na wojnę - strajk włoski w hipermarketach - Biznes w Onet.pl, biznes.onet.pl [dostęp 2017-11-26] [zarchiwizowane z adresu 2010-10-10].
  6. Strajk włoski w kopalniach Jastrzębskiej Spółki Węglowej - RMF24.pl, www.rmf24.pl [dostęp 2017-11-26].
  7. Policjanci strajk włoski rozpoczynają 1 sierpnia, Onet.
  8. Policja będzie strajkować w całej Polsce. Decyzja zapadła, „Onet Wiadomości”, 28 czerwca 2018 [dostęp 2018-06-28] (pol.).