Substytut

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Substytut (dobro) (z łac. substitutio 'podstawienie')[1], zamiennik – produkt (lub usługa) zaspokajający te same potrzeby nabywcy, ale inny ze względu na technologię wytwarzania. Przykładowo substytutem masła jest margaryna, a substytutem parkietu – wykładzina z tworzyw sztucznych. W analizie strukturalnej (jedna z metod analizy strategicznej przedsiębiorstw) możliwość pojawienia się substytutów to jeden z kluczowych czynników zagrażających atrakcyjności sektora gospodarki. Zagrożenie substytutami zwiększa się w sektorach dojrzałych.

Dobra doskonale substytucyjne[edytuj | edytuj kod]

Dobrami doskonale substytucyjnymi nazywa się w ekonomii takie dobra, których wartość dla konsumenta nie zależy od jego preferencji względem określonej kombinacji taki dóbr, a które jest skłonny wymieniać w sposób nieograniczony pod pewnymi warunkami. Stosunek przyrostu konsumpcji jednego dobra do ubytku konsumpcji innego lub innych dóbr (krańcowa stopa substytucji) musi być w tym przypadku stały. Krzywa obojętności uzyskuje postać liniową.

Oznacza to, że konsument przeznaczając cały dochód na dobra doskonale substytucyjne wybiera spośród nich to, które daje mu większą użyteczność całkowitą, a co za tym idzie to, którego może więcej kupić (którego cena jest niższa).

Przykładem dóbr doskonale substytucyjnych są monety o różnych nominałach. Na przykład 20 monet 50-groszowych daje konsumentowi taką samą użyteczność (jest warte tyle samo), jak 5 monet 2-złotowych[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych Władysława Kopalińskiego: substytucja
  2. Taylor i inni, Mikroekonomia, wyd. Wyd. 2 zm, Warszawa: Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, 2015, ISBN 978-83-208-2203-8, OCLC 924874695.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]