Synagoga Nomer Tamid w Białymstoku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Synagoga Nomer Tamid w Białymstoku
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Białystok
Budulec drewniana, później obmurowana
Data budowy 1703 lub 1711
Data zburzenia II wojna światowa
Tradycja ortodoksyjna
brak współrzędnych

Synagoga Nomer Tamid w Białymstoku (z hebr. Wieczny Płomień Świec) – najstarsza drewniana (w okresie późniejszym obmurowana) synagoga Białegostoku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ufundował ją hetman Jan Klemens Branicki jako dar dla nowo powstałej białostockiej gminy żydowskiej najprawdopodobniej w 1703 lub 1711 roku. Znajdowała się przy ówczesnej ulicy Bóżniczej (obecnie ul. Suraska), zaraz naprzeciwko synagogi Starej, następnie Wielkiej Synagogi. Swoją architekturą nie wyróżniała się od otaczających ją budynków. W 1938 roku Jan Glinka na stropie kazalnicy odczytał datę budowy - 1715 lub 1718.

Wiadomo, że bożnica nie posiadała części dla kobiet. Synagoga została doszczętnie zniszczona podczas II wojny światowej. W miejscu, gdzie stała synagoga, znajduje się parking.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]