Iglicznia (ryba)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Syngnathus typhle)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Iglicznia
Syngnathus typhle[1]
Linnaeus, 1758
Iglicznie w zaroślach trawy morskiej Posidonia oceanica
Iglicznie w zaroślach trawy morskiej Posidonia oceanica
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Rząd igliczniokształtne
Rodzina igliczniowate
Rodzaj Syngnathus
Gatunek iglicznia
Synonimy
  • Siphonostoma rondeletii (Delaroche, 1809)
  • Siphonostoma typhle (Linnaeus, 1758)
  • Siphostoma typhle (Linnaeus, 1758)
  • Syngnathus argentatus Pallas, 1814
  • Syngnathus pelagicus Risso 1810
  • Syngnathus ponticus Pallas, 1814
  • Syngnathus pyrois Risso, 1827
  • Syngnathus rondeletii Delaroche, 1809
  • Syngnathus rotundatus Michahelles, 1829
  • Syngnathus thyphle Linnaeus, 1758
  • Syngnathus typhle argentatus Pallas, 1814
  • Syngnathus typhle rondeleti Delaroche, 1809
  • Syngnathus typhle rotundatus Michahelles, 1829
  • Syngnathus typhle typhle Linnaeus, 1758
  • Syngnathus viridis Risso, 1810
  • Syphonostoma typhle (Linnaeus, 1758)
  • Tiphle hexagonus Rafinesque, 1810

Iglicznia[2] (Syngnathus typhle) – gatunek morskiej ryby z rodziny igliczniowatych (Syngnathidae), opisywany czasem pod nazwą igliczni bałtyckiej[3]. Spotykana w akwariach.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Wschodni Ocean Atlantycki wzdłuż wybrzeży Europy, Morze Bałtyckie, Śródziemne, Czarne i Azowskie. Gatunek pospolity wśród przybrzeżnych wodorostów mórz ciepłych i umiarkowanych, w wodzie o temperaturze 8–24 °C. W Bałtyku występuje pospolicie w płytkich, zarośniętych wodach, zwłaszcza na łąkach podwodnych Zatoki Puckiej i w pobliżu urządzeń wodnych obrośniętych glonami.

Pysk przekształcony w rurkę

Opis[edytuj | edytuj kod]

Ciało wydłużone, bardzo wąskie, o przekroju siedmiokątnym, pokryte pierścieniami pancerza z płytek kostnych, po trzy na bokach i jeden na brzuchu. Na końcu ciała widoczna jest wyraźna, wachlarzykowata płetwa ogonowa. Długość ciała do 35 cm. Pysk bocznie silnie spłaszczony, o długości większej niż połowa długości głowy, przekształcony w rurkę, otwór gębowy skierowany skośnie ku górze. Na bokach drobne płetewki piersiowe. Brak płetwy odbytowej.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

W okresie tarła w końcowej części ciała samca wyrasta torba lęgowa. W czasie godów samica składa do niej kilkadziesiąt jaj. Tam następuje ich zapłodnienie. Po miesiącu młode ryby o długości 2–3 cm, poruszając się w torbie, rozrywają ją i wypływają do wody.

Ochrona[edytuj | edytuj kod]

Na terenie Polski gatunek był objęty ścisłą ochroną gatunkową[4][5]. Od 2014 r. podlega ochronie częściowej [6][7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Syngnathus typhle, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Fritz Terofal, Claus Militz, Ryby morskie, Henryk Garbarczyk (tłum.), Eligiusz Nowakowski (tłum.), Warszawa: Świat Książki, 1996, ISBN 83-7129-306-2, OCLC 830127003.
  3. Stanislav Frank: Wielki atlas ryb. Przekład: Henryk Szelęgiewicz. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1974.
  4. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 28 września 2004 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz.U. 2004 nr 220 poz. 2237). [dostęp 2017-01-19].
  5. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 12 października 2011 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz.U. 2011 nr 237 poz. 1419). [dostęp 2015-02-02].
  6. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 6 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz. U. z 2014 r., poz. 1348). [dostęp 2014-10-08].
  7. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz. U. z 2016 r., poz. 2183). [dostęp 2017-01-16]..

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]