Szelki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mężczyzna w szelkach

Szelki – paski z tkaniny, przekładane przez ramiona, na plecach przyjmujące kształt litery X lub Y, przypinane do spodni (z przodu i z tyłu) w celu ich podtrzymywania.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Szelki pojawiły się w Europie w XVIII wieku. Mocowane były do spodni początkowo poprzez wiązanie przez otwory w spodniach. Do 1.połowy XX wieku w większości traktowane były jak bielizna i noszone pod ubraniem wierzchnim, głównie przez robotników i dzieci. W 1820 roku w Anglii Albert Thurston zaprojektował i wprowadził do sprzedaży szelki ze skórzanymi szlufkami łączącymi ze spodniami za pośrednictwem guzików przyszytych do spodni. Takie szelki można było nosić na wierzchu[1].

Współczesne szelki wykonane z elastycznej taśmy lub ozdobnej gumy zwykle mocowane są do spodni za pomocą tzw. żabek, choć nadal spotykane są zapięcia guzikowe. Ich długość jest często regulowana. Szelki mogą także stanowić integralną część spódnicy, fartucha, spodenek dziecięcych, które krzyżują się najczęściej na plecach, a do danego ubioru są przyszyte lub przypinane w pasie[2].

Szelki (taktyczne) są często wykorzystywane w różnego rodzaju działaniach taktycznych, wykonywanych przez służby mundurowe – pełnią one wtedy funkcję akcesorium, do którego przypięte są kabura na broń, zapasowy magazynek oraz inne oprzyrządowanie[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Maciej Baczak, Sławomir Łotysz, Dariusz Machla: 1000 wynalazków, czyli historia ludzkiej pomysłowości. Bielsko Biała: Wydawnictwo Dragon, 2020, s. 132, ISBN 978-83-8172-554-5
  2. Słownik języka polskiego (red. Mieczysław Szymczak). T. 3, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1981, s.404, ISBN 83-01-00284-0.
  3. Szelki. wynalazki.andrej.edu.pl. [dostęp 2022-10-28].