Tętnica biodrowo-lędźwiowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tętnica biodrowo-lędźwiowa
Łacina arteria iliolumbalis
Angielski iliolumbar artery

Tętnica biodrowo-lędźwiowa (łac. arteria iliolumbalis) – w anatomii człowieka gałąź ścienna tętnicy biodrowej wewnętrznej odchodząca z tylnego pnia tej tętnicy.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Tętnica biodrowo-lędźwiowa odchodzi wstecznie od pnia tylnego tętnicy biodrowej wewnętrznej, niekiedy jest gałęzią tętnicy pośladkowej górnej. Kieruje się ku górze i bocznie, krzyżuje od tyłu tętnicę biodrową wewnętrzną (lub tętnicę biodrową wspólną), w tym miejscu znajdując się do przodu od pnia nerwowego lędźwiowo-krzyżowego, a ku tyłowi od nerwu zasłonowego. Tętnica kończy się u brzegu przyśrodkowego mięśnia lędźwiowego większego dzieląc się na dwie gałęzie. Przebieg i podział tętnicy biodrowo-lędźwiowej są analogiczne do topografii tętnic lędźwiowych.

Gałęzie[edytuj | edytuj kod]

Tętnica biodrowo-lędźwiowa dzieli się na dwie gałęzie końcowe:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka. Pod redakcją Wiesława Łasińskiego. Przerobili i uzupełnili: Stanisław Hiller, Wiesław Łasiński, Michał Reicher, Stanisław Zawistowski, Zofia Zegarska. Wyd. VII (IV). T. III (Układ naczyniowy.). Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, s. 299-301. ISBN 8320021715. (pol.)

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.