Tadeusz Cieński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tadeusz Cieński
Tadeusz Cieński.jpg
Data i miejsce urodzenia 6 kwietnia 1856
Okno (obwód iwanofrankiwski)
Data i miejsce śmierci 3 listopada 1925
Lwów
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie)

Tadeusz Celestyn Cieński (ur. 6 kwietnia 1856 w Oknie, koło Horodenki, zm. 3 listopada 1925 we Lwowie) – polityk galicyjski, prawnik, ziemianin, hodowca koni, w 1922 roku posiadał majątki ziemskie o powierzchni 14 770 ha[1]. Zięć hr. Włodzimierza Dzieduszyckiego.

Życiorys[edytuj]

Rodzina Cieńskich pieczętowała się herbem Pomian. Ojciec Ludomir Cieński (1822–1917), był politykiem i posiadał majątek ziemski. Dożył sędziwego wieku 95 lat. Długowieczność w rodzinie przeszła na starszego brata Tadeusza, Adolfa, który dożył 107 lat i był najdłużej żyjącym przedstawicielem w rodzinie. Matka Magdalena Jordan, była córką kapitana wojska polskiego. Do rodzeństwa Tadeusza należeli: Stanisław Spytek Cieński (1849–1920), Kazimierz Cieński (1850–1917), Leszek Cieński (1851–1913), Józef Emmanuel oraz Adolf Cieński (1853–1960), ostatni który przeżył powstanie styczniowe oraz 3 siostry.

W latach 1901[2]–1913 był posłem do sejmu galicyjskiego, reprezentował okręg Zaleszczyki. Pełnił funkcję wiceprezesa rady nadzorczej zarządu Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie[3]. W latach 1908–1918 członek Rady Narodowej, związany z ugrupowaniami prawicowymi Galicji. Od 1912 roku był członkiem Ligi Narodowej[4]. W 1914 roku był członkiem sekcji wschodniej Naczelnego Komitetu Narodowego[5], Członek Klubu Centrum, członek Klubu Chrześcijańsko-Narodowego. W czasie I wojny światowej przeciwnik współpracy z Austrią. Więziony w obozach internowania (1914–1916). Organizował obronę Lwowa (1918–1919)[6]. Dwukrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych (1922)[7]. W latach 1922–1925 senator. W działaniach politycznych związany z ziemiańską grupą Podolaków.

Został pochowany na Cmentarzu Obrońców Lwowa we Lwowie, w kwaterach dowódców i zasłużonych działaczy niedaleko katakumb.

Potomkowie[edytuj]

Dnia 23 kwietnia 1894 poślubił Marię Dzieduszycką (1863–1941), córkę Włodzimierza Tadeusza Dzieduszyckiego, organizatora przemysłu ludowego i przyrodnika. Wśród dzieci Tadeusza i Marii było 2 księży. Sześcioro dzieci żyło powyżej 85 lat. Dzieci Tadeusza i Marii:

  • Maria Magdalena Cieńska (1895–1996), żona Edwarda Dubanowicza, profesora prawa i polityka. Żyła 101 lat.
  • Klementyna Maria Paula Cieńska (1896–1928), żona Andrzeja Antoniego Pruszyńskiego (1890–1942).
  • Włodzimierz Mikołaj Cieński (1897–1983)
  • Stanisław Franciszek Chebda-Cieński (1898–1993), dożył wieku 95 lat.
  • Ludomir Cieński (1902–1969)
  • Jadwiga Maria Cieńska (1901–1990)
  • Wojciech Tadeusz Cieński (1903–1907)
  • Jan Cieński (1905–1992)
  • Anna Amelia Cieńska (1907–2003), żona bohatera listy katyńskiej Kazimierza Henryka Wielowieyskiego herbu Półkozic (1900–1940)

Przypisy

  1. Wojciech Roszkowski. Lista największych właścicieli ziemskich w Polsce w 1922 r. „Przegląd Historyczny”, t. 74 , Nr 2, 1983, s. 284.
  2. Wybory z gmin wiejskich. „Kurjer Lwowski”, 247 (6 września 1901), s. 5.
  3. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1911. Lwów: Prezydyum C.K. Namiestnictwa, 1911, s. 998.
  4. Stanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887-1907), Londyn 1964, s. 572.
  5. Konstanty Srokowski, N.K.N. Zarys historii Naczelnego Komitetu Narodowego, Kraków 1923, s. 146.
  6. Zob. o Cieńskich z Okna w: Magdalena Bylczyńska, Pamiętnik Galicjanki. 1914-1917, Branice 2012
  7. Rozporządzenie Kierownika MSWojsk. L. 6285/22 G.M.I. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 11, s. 347)

Bibliografia[edytuj]

  • Adama Boniecki: Cieńscy z Cienic herbu Pomian. [W:] Herbarz Polski. T. 3, s. 193.
  • Stanisław Stroński: Cieński Tadeusz (1856—1925). [W:] Polski Słownik Biograficzny. T. IV. Kraków : Nakładem Polskiej Akademji Umiejętności, 1938, s. 53—54.

Linki zewnętrzne[edytuj]