Teatr Letni w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Teatr Letni
Ilustracja
Teatr Letni w 1871
Typ teatru teatr farsy, teatr dramatyczny
Data powstania 1870
Data zamknięcia wrzesień 1939
Państwo  Polska
Lokalizacja Ogród Saski w Warszawie
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Teatr Letni
Teatr Letni
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Teatr Letni
Teatr Letni
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Teatr Letni
Teatr Letni
52,2417243°N 21,0055108°E/52,241724 21,005511

Teatr Letni – nieistniejący teatr w Warszawie działający w latach 1870–1939, należący do Warszawskich Teatrów Rządowych, następnie letnia scena Teatru Rozmaitości.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Drewniany budynek teatru zbudowano w 1870 w Ogrodzie Saskim według projektu Aleksandra Zabierzowskiego. Teatr powstał w związku z przebudową Teatru Wielkiego i jego czasowym zamknięciem[1]. Mieścił 940 widzów i charakteryzował się bardzo dobrą akustyką i obszerną sceną. Jej wymiary dopasowano do wymiarów sceny Teatru Wielkiego, co pozwalało na wykorzystywanie tych samych dekoracji[2]. Teatr cieszył się popularnością wśród widzów[1]. Był jednak krytykowany m.in. za przeciągi[3].

Przedstawienia w Teatrze Letnim odbywały się także po zakończeniu przebudowy Teatru Wielkiego[1]. Od czerwca grano tam dramaty, operetki, farsy i balety[1]. W 1890 budynek został przystosowany do użytku całorocznego, a widownię powiększono do ok. 1000 miejsc.

W budynku teatru pomiędzy 31 marca a 2 kwietnia 1902 roku pierwsza polska wytwórnia filmowa Towarzystwo Udziałowe Pleograf założona przez wynalazcę Kazimierza Prószyńskiego[4] zorganizowała pionierskie pokazy polskich filmów[4]. Podczas projekcji publiczności zaprezentowano program złożony z filmów dokumentujących życie codzienne w Warszawie, które wykonane zostały przez Prószyńskiego. Były to m.in. Ślizgawka w Dolinie Szwajcarskiej, Ślizgawka w Ogrodzie Saskim, Ruch uliczny przed pomnikiem Mickiewicza, Wyścigi, Pogotowie Ratunkowe, Na Placu Św. Aleksandra oraz Pod Ostrą Bramą w Wilnie[4].

Do 1915 budynek był też siedzibą zespołu farsy Teatru Małego. W latach 1921−1923, po spaleniu się siedziby teatru, mieścił zespół dramatyczny Teatru Rozmaitości. Od 1921 znajdował się pod zarządem Dyrekcji Generalnej Teatrów Miejskich, a następnie Towarzystwa Krzewienia Kultury Teatralnej.

Budynek teatru spłonął we wrześniu 1939[5]. Jego replikę od 2014 można obejrzeć w Parku Miniatur Województwa Mazowieckiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Eugeniusz Szwankowski: Teatry Warszawy 1765–1918. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1979, s. 98. ISBN 83-01-01934-4.
  2. Barbara Król-Kaczorowska: Teatry Warszawy. Budynki i sale w latach 1748–1975. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1986, s. 119. ISBN 83-06-01183-X.
  3. Barbara Król-Kaczorowska: Teatry Warszawy. Budynki i sale w latach 1748–1975. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1986, s. 121, 123. ISBN 83-06-01183-X.
  4. a b c Władysław Jewsiewicki: Kazimierz Prószyński. Warszawa: Interpress, 1974, s. 33−38.
  5. Władysław Bartoszewski: 1859 dni Warszawy. Kraków: Wydawnictwo Znak, 2008, s. 39. ISBN 978-83-240-1057-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bartłomiej Kaczorowski: Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydaw. Naukowe PWN, 1994, s. 875. ISBN 83-01-08836-2.