Teofil Łękawski
prepozyt, infułat | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
29 czerwca 1923 |
Miejsce pochówku |
cmentarz Główny w Przemyślu↗ |
Wyznanie |
rzymskokatolickie |
Prezbiterat |
1 czerwca 1857 |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Teofil Łękawski (ur. 8 lutego 1834 w Przemyślu, zm. 29 czerwca 1923 tamże) – prepozyt kapituły przemyskiej, rektor seminarium duchownego w Przemyślu.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/78/Tomb_of_roman_catholic_chapter_priests_at_Main_Cemetery_in_Przemy%C5%9Bl_%282023%29f.jpg/240px-Tomb_of_roman_catholic_chapter_priests_at_Main_Cemetery_in_Przemy%C5%9Bl_%282023%29f.jpg)
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 8 lutego 1834 w Przemyślu. W 1853 ukończył C.K Gimnazjum w Przemyślu i wstąpił do tutejszego seminarium duchownego. 1 czerwca 1857 otrzymał święcenia kapłańskie, po których pracował krótko w parafiach Strzyżów i Dobrzechów. 1 września 1858 objął posadę katechety gimnazjalnego w Drohobyczu. Za działalność patriotyczną został stamtąd usunięty przez rząd austriacki. W latach 1862–66 pracował jako wikary w Leżajsku, pełniąc funkcje katechety i kierownika szkoły żeńskiej. W tym czasie angażował się w pomoc powstańcom styczniowym, jako przedstawiciel Rządu Narodowego. 14 września 1866 został wyróżniony honorowym obywatelstwem miasta Leżajska. W tym rozpoczął pracę jako kierownik szkoły żeńskiej w Przemyślu. W 1871 został dyrektorem nowo utworzonego Państwowego Seminarium Żeńskiego. W 1886 wszedł do grona kapituły przemyskiej jako kanonik gremialny (od 1877 był kanonikiem honorowym). Od 1888 pracował jako wykładowca i wicerektor w przemyskim seminarium duchownym, a od 1895 jako jego rektor. W 1899 został prepozytem kapituły z tytułem infułata.
W 1868 założył wspólnie z księżną Jadwigą Sapieżyną Towarzystwo Pań Miłosierdzia św. Wincentego à Paulo, któremu przewodniczył 42 lata. Z jego inicjatywy powstała także ochronka św. Jadwigi. Był jednym z członków założycieli Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Przemyślu. Działał także w Stowarzyszeniu Rękodzielników Gwiazda.
Zmarł 29 czerwca 1923 w Przemyślu w wieku 89 lat i w 66 roku kapłaństwa[1]. Został pochowany w grobowcu kapituły rzymskokatolickiej na cmentarzu Głównym w Przemyślu.
Publikacje
[edytuj | edytuj kod]- Katedra przemyska wraz z kościołem filialnym Najśw. Serca Pana Jezusa, Przemyśl, 1906
- Przewodnik dla katechetów Przemyśl, 1906-1907 (1915)
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Pro Ecclesia et Pontifice – Watykan
- Krzyż Komandorski Orderu Franciszka Józefa – Austro-Węgry (1898)[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Zmiany na stanowiskach i urzędach duchownych. „Kronika Dyecezyi Przemyskiej”. 5-9, s. 116, 1923.
- ↑ Odznaczenia jubileuszowe. „Echo Przemyskie”, s. 1, Nr 97 z 4 grudnia 1898.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- † Teofil Łękawski. „Ziemia Przemyska”, s. 1, Nr 10 z 7 lipca 1923.
- Ks. Teofil Łękawski w: „Rocznik Przemyski”, TPN, Przemyśl, 1923
- Członkowie władz powstania styczniowego w zaborze austriackim
- Honorowi obywatele Leżajska (zabór austriacki)
- Kanonicy przemyskiej kapituły katedralnej
- Ludzie urodzeni w Przemyślu
- Ludzie związani z Drohobyczem
- Pochowani na cmentarzu Głównym w Przemyślu
- Polacy odznaczeni Krzyżem Pro Ecclesia et Pontifice
- Polacy – odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Franciszka Józefa
- Prepozyci przemyskiej kapituły katedralnej
- Urodzeni w 1834
- Zmarli w 1923
- Rektorzy Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu