Dobrzechów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dobrzechów
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat strzyżowski
Gmina Strzyżów
Liczba ludności (2013) 1649[1]
Strefa numeracyjna (+48) 17
Kod pocztowy 38-100[2]
Tablice rejestracyjne RSR
SIMC 0662540
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Dobrzechów
Dobrzechów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dobrzechów
Dobrzechów
Ziemia49°52′31″N 21°44′44″E/49,875278 21,745556
Strona internetowa miejscowości

Dobrzechówwieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie strzyżowskim, w gminie Strzyżów.

Integralne części wsi Dobrzechów[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0662557 Budy Dobrzechowskie część wsi
0662563 Cegielnia część wsi
0662570 Dół część wsi
0662586 Góra część wsi
0662592 Granica część wsi
0662600 Kolonia część wsi
0662617 Markoszczówka część wsi

Miejscowość jest siedzibą Parafii św. Stanisława Biskupa, należącej do dekanatu Strzyżów, diecezji rzeszowskiej.

Był wsią klasztoru cystersów koprzywnickich w województwie sandomierskim w ostatniej ćwierci XVI wieku[5]. W latach 1852-1853 mieszkał tu w dworze Andrzeja Edwarda Koźmiana i pracował Maciej Stęczyński (1814-1890), znany poeta, podróżnik i rysownik.

Dobrzechów jest wsią rodzinną Tadeusza Szeteli (1901-1983), posła na sejm II Rzeczypospolitej i autora książki Dzieje Dobrzechowa.

W 1890 r. architekt Teodor Talowski wzniósł w Dobrzechowie dla Romana hr. Michałowskiego okazałą neorenesansową rezydencję, w której została zgromadzona bogata kolekcja obrazów wybitnych malarzy (Julian Fałat, Juliusz Kossak, Piotr Michałowski, José de Ribera, Andrea del Sarto). W pałacu znalazły się także cenne zbiory rycin i szkiców oraz archiwum i biblioteka. Rezydencja wraz ze zbiorami została spalona na początku I wojny światowej[6].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa rzeszowskiego.



Przypisy

  1. GUS. Bank Danych lokalnych
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2014–03–09]. s. według wyboru.
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013–02–15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014–03–09]. 
  4. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  5. Województwo sandomierskie w drugiej połowie XVI wieku. ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1993, s. 113.
  6. Marek Żukow-Karczewski, Rezydencje - muzea: Spuścizna europejskiej kultury w Polsce, "AURA", nr 7/1991 r.


Linki zewnętrzne[edytuj]