Przejdź do zawartości

Tetrarcha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Tetrarcha (gr. τετράρχης tetrarches, od tettares – cztery, archo – rządzę) – tytuł nadawany w starożytności władcy tetrarchii.

Nosił go zarządzający lub panujący nad jedną z czterech części jakiegoś kraju. W okresie cesarstwa Rzymianie stosowali ten tytuł także w odniesieniu do panujących w mniejszych państwach azjatyckich – np. Heroda Antypasa.

 Zobacz też: tetrarchia.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]