The Sisters of Mercy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
The Sisters of Mercy
Ilustracja
Rok założenia 1980
Pochodzenie Wielka Brytania
Gatunek rock gotycki[1], dance rock[1], rock alternatywny[1], indie rock[1], pop alternatywny[1], college rock[1]
Wydawnictwo muzyczne Merciful Release
Powiązania The Mission
Obecni członkowie
Andrew Eldritch, Dr Avalanche
Byli członkowie
Ben Gunn, Gary Marx, Craig Adams, Wayne Hussey, Patricia Morrison, Tony James, Andreas Bruhn, Tim Bricheno, Adam Pearson
Strona internetowa

The Sisters of Mercy – zespół muzyczny powstały w Wielkiej Brytanii w mieście Leeds w 1977 roku. Liderem grupy jest wokalista Andrew Eldritch. Od początku lat 90. zespół zaprzestał nagrywania nowych albumów i prowadzi jedynie działalność koncertową wraz ze zmienną ekipą muzyków (jedynie Andrew Eldritch jest zawsze obecny w składzie - pod pseudonimem Dr Avalanche programuje automat perkusyjny).

Grupa jest przedstawicielem nurtu gotyckiego rocka. Ma w swoim dorobku zaledwie trzy albumy studyjne, a każdy z nich został nagrany w innym składzie i innym stylu muzycznym. Cechą łączącą wszystkie wydawnictwa jest śpiew Andrew Eldritcha, który jest znany z bardzo niskiego głosu oraz jednostajne dźwięki automatu perkusyjnego nazwanego Dr Avalanche. Oprócz wymienionych wcześniej trzech oryginalnych płyt, należy dodać do tego zestawu jeszcze jedną, w którą był zaangażowany Eldritch, zatytułowaną "GIFT" wydaną pod nazwą "The Sisterhood". Płyta ta jest owocem sporu z byłymi muzykami i powstała w 1986 roku.

Historia[edytuj]

Początki zespołu 1980-1983[edytuj]

Początki zespołu sięgają roku 1980, kiedy to w Leeds doszło do spotkania dwóch przyszłych członków zespołu Andrew Eldritcha oraz Gary Marxa. Obaj panowie postanowili spróbować swoich sił w muzyce, gdyż jak potem ujawniono w wywiadzie, bardzo chcieli usłyszeć siebie w radio. Gary Marx rozpoczął próby z gitarami a Eldritch na perkusji. W tym składzie dokonano nagrania pierwszego singla zespołu The Sisters of Mercy, zawierającego trzy utwory "Damage Done/Watch/Home of the Hit-men". Nazwa zespołu została przyjęta po obejrzeniu filmu Roberta Altmana zatytułowanego McCabe & Mrs. Miller, który w pewnym momencie jest zilustrowany utworem muzycznym Leonarda Cohena noszącym tytuł właśnie "The Sisters of Mercy".

The sisters of mercy logo 2006.jpg
Skład
  1980-1981 Eldritch, Marx, Dr Avalanche
  1981-1983 Eldritch, Marx, Gunn, Adams, Dr Avalanche
  1984-1985 Eldritch, Marx, Hussey, Adams, Dr Avalanche
  1985-1989 Eldritch, Morrison, Dr Avalanche
  1989-1990 Eldritch, Bruhn, James, Dr Avalanche
  1990-1991 Eldritch, Bruhn, James, Bricheno, Donovan, Dr Avalanche
  1992 Eldritch, Bruhn, Bricheno, Dr Avalanche
  1993 Eldritch, Bruhn, Pearson, Dr Avalanche
  1993-1996 Eldritch, Pearson, Dr Avalanche
  1996 Eldritch, Pearson, Sheehan, Dr Avalanche
  1997-1999 Eldritch, Pearson, Varjak, Dr Avalanche
  2000-2003 Eldritch, Pearson, Sheehan, Dr Avalanche
  2003-2005 Eldritch, Pearson, Dr Avalanche
  2005 Eldritch, Pearson, May, Dr Avalanche
  2006+ Eldritch, May, Christo, Dr Avalanche

W następnym roku do zespołu doszedł basista Craig Adams, a zespół zakupił automat perkusyjny, który został ochrzczony Dr Avalanche. Taką samą nazwę noszą wszystkie zestawy perkusyjne, używane przez zespół od tamtej pory. Ten zakup, pozwolił Eldritchowi objąć stanowisko wokalisty i głównego autora tekstów oraz producenta utworów. Kolejnym nowym członkiem zespołu został Ben Gunn, który pod koniec 1981 roku objął stanowisko drugiego gitarzysty. W tym składzie, zespół dokonał nagrań kilku singli, które zyskały spory rozgłos na lokalnym rynku niezależnym. Największy sukces wówczas odniósł utwór "Temple of Love", przypomniany wiele lat później w nowej wersji nagranej w duecie z izraelską wokalistką Ofrą Hazą. Efektem tej popularności stało się podpisanie kontraktu z wydawnictwem WEA przed upływem 1983 roku. W tym roku, doszło jeszcze do pierwszego konfliktu personalnego w składzie zespołu. Ben Gunn nie potrafił podporządkować się charyzmatycznemu liderowi i postanowił opuścić zespół. Na przestrzeni lat będzie jeszcze wielokrotnie dochodziło do takich sytuacji.

First and Last and Always (1984-1985)[edytuj]

Ben Gunn został zastąpiony przez Wayne Husseya, który zaistniał już wcześniej na brytyjskim rynku muzycznym z powodu jego wcześniejszego zaangażowania w projekt Dead or Alive, który zyskał dużą popularność w kręgach kultury pop, ale był pogardzany wśród fanów muzyki niezależnej. Hussey oprócz stanowiska drugiego gitarzysty okazał się też dobrym kompozytorem, a także próbowany był jako wokalista w niektórych utworach. Ostatecznie nie zaśpiewał w żadnym utworze wydanym oficjalnie, ale znane są bootlegi z jego wokalem w kilku utworach zespołu. W tym składzie, grupa nagrała pierwszą długogrającą płytę First and Last and Always (1985). Album odniósł spory sukces i ostatecznie osiągnął 14 pozycję na liście Bilboard, co było zupełnie niespotykane wśród zespołów sceny niezależnej.

Następnym krokiem była trasa koncertowa promująca wspomniany krążek. W trakcie trasy z zespołem pożegnał się jej założyciel - Gary Marx, który także nie zniósł apodyktycznego charakteru Eldritcha. Po odejściu Marx założył nowy zespół Ghostdance. Trasa została dokończona w trójosobowym składzie, a ostatni koncert na tej trasie, w Royal Albert Hall w Londynie (18.06.1985) został zarejestrowany i wydany na kasecie VHS zatytułowanej Wake.

The Sisterhood (1985-1987)[edytuj]

Krótko po zakończeniu trasy koncertowej Andrew Eldritch postanowił przenieść się do Hamburga, gdzie rozpoczął pisanie utworów na kolejną płytę. Początkowo dołączyli do niego także pozostali dwaj muzycy Wayne Hussey, oraz Craig Adams - późniejsi założyciele grupy The Mission. Po krótkim pobycie w Niemczech Hussey i Adams odeszli z zespołu i powrócili do Anglii, gdyż jak głosi legenda pokłócili się z Eldritchem o honoraria ze sprzedaży poprzedniego albumu. Dwóch byłych członków zespołu postanowiło założyć nowy zespół, który pierwotnie miał nosić nazwę "The Sisterhood" i na próbach wykonywali utwory wcześniej nagrane (ale nie wydane) przez zespół The Sisters of Mercy. Eldritch uznał to za wysoce nieuczciwy krok i postanowił pozwać obu panów do sądu oraz w bardzo krótkim czasie nagrał album, który sygnował nazwą The Sisterhood, tak aby "zabić" tę nazwę dla innych. Sam album został zatytułowany "The Gift" (1986) (z ang. "prezent", z niem. "trucizna"), co ma także swój dwuznaczny wydźwięk. Według niepotwierdzonych informacji proces zakończył się zwycięstwem Eldritcha i przyznaniem mu odszkodowania w wysokości 25 tysięcy funtów. Przypuszczenia te ma potwierdzać utwór "Jihad", który jest pierwszym na albumie The Sisterhood, kiedy wykrzykiwane są słowa "dwa", "pięć", "zero", "zero", "zero". W związku z zaistniałą sytuacją nowy zespół Husseya i Adamsa został przemianowany na The Mission.

Floodland (1987-1989)[edytuj]

Kolejna płyta zespołu została już wydana znowu pod szyldem The Sisters of Mercy i zatytułowana była Floodland (1987). W składzie obok Eldritcha i niezastąpionego Doktora Avalanche pojawiła się była basistka zespołu The Gun Club Patricia Morrison, która pomagała wcześniej mu przy projekcie "The Sisterhood". Jak stwierdził w późniejszych wywiadach Eldritch została ona przyjęta do zespołu tylko ze względu na to, że miała najbardziej niesamowite włosy, jakich wcześniej nie widział oraz że lepiej wyglądała niż grała. Niezaprzeczalny jest jednak fakt, że słychać jej śpiew w utworach z płyty "Floodland" oraz że występowała w teledyskach zespołu. Dlatego zupełnie nieuprawniona jest teza jakoby nie należy zaliczać jej w poczet członków zespołu. Z drugiej strony, w tym czasie zespół nie koncertował, a nagrania linii basu (jak twierdzą plotki) mogły być dokonane przez innych artystów.

Płyta "Floodland", zrealizowana przez Larrego Alexandra oraz Jima Steinmana w pompatycznym stylu określanym jako "wagnerowski" od nazwiska słynnego kompozytora operowego Ryszarda Wagnera, osiągnęła pozycję numer 5 w zestawieniu najlepiej sprzedających się płyt w Wielkiej Brytanii. Wśród utworów zamieszczonych na tym krążku jest piosenka zatytułowana "This Corrosion" co do której Eldritch zastrzegł sobie, że tekst tej piosenki nie może zostać przetłumaczony na inny język i że pozwie przed sąd każdego tłumacza, który odważy się to zrobić.

Vision Thing (1990-1993)[edytuj]

Od 1990 r. Eldritch kompletuje zupełnie nowy skład zespołu - w miejsce Patricii Morrison doszedł Tony James (ex. Sigue Sigue Sputnik) - bas, oraz gitarzyści - Andreas Bruhn - kompletnie nieznany niemiecki gitarzysta z Hamburga i Tim Bricheno (ex. All About Eve). W tym składzie grupa nagrała trzeci ostatni jak dotąd album, stylistycznie zbliżony do konwencji hard rocka "Vision Thing". W tym składzie odbyła się trasa koncertowa (także z koncertem we Wrocławiu) promująca to wydawnictwo. Część tej trasy miała odbyć się w Stanach Zjednoczonych wraz z zespołem Public Enemy, ale została odwołana w połowie trwania ze względu na zagrożenie starcia się dwóch grup fanów obydwóch zespołów. Te wydarzenia podsyciły tylko konflikt Eldritcha z macierzystą wytwórnią płytową East West Records, która była spadkobiercą wcześniej wymienionego WEA. Ten konflikt doprowadził do zaprzestania wydawania płyt zespołu "The Sisters of Mercy" na terenie Stanów Zjednoczonych i są one tam dostępne tylko w drodze importu z Europy.

W 1991 odszedł James (w 1992 r. wrócił na krótko do grupy, aby wziąć udział w nagraniu i promocji singla "Temple of Love" - nie brał jednak udziału w trasie koncertowej). Pod koniec 1992 r. grupa zawiesiła działalność. Rok później wznowiła ją w składzie obok Eldritcha z gitarzystą Adamem Pearsonem (pod koniec 1993 r. na kilka koncertów do grupy jako drugi gitarzysta wrócił Andreas Bruhn). Jednocześnie na rynku pojawiło się wydawnictwo "Some Girls Wander by Mistake" (1992) - które jest zbiorem wczesnych dokonań zespołu. Jednak jedynym efektem studyjnym działalności Sisters of Mercy był singel Under The Gun z 1993 r. W tym samym roku wydano płytę "A Slight Case of Overbombing" (1993) będącą swoistym greatest hits.

Teraźniejszość (1993- )[edytuj]

Dalsze lata wzmogły konflikt z wytwórnią muzyczną i w następnym okresie grupa skupiła się tylko na działalności koncertowej. W tym czasie do grupy doszedł drugi gitarzysta Mike Varjak, którego później zastąpił Chris Sheehan. W 2005 r. w miejsce Sheehana dołączył Chris May, który występuje również solo jako Robochrist. W 2006 r. odszedł Pearson, a jego miejsce w grupie zajął Ben Christo.

Muzycy[edytuj]

Obecny skład zespołu[edytuj]

Byli członkowie zespołu[edytuj]

Dyskografia[edytuj]

Albumy[edytuj]

Tytuł Data wydania US Chart Position UK Albums Chart
First and Last and Always 1985 / #14
Floodland 1987 #101 #9
Vision Thing 1990 #136 #11
Some Girls Wander by Mistake
(Kompilacja singli.)
1992 / #5
A Slight Case of Overbombing
(Kompilacja)
1993 / #14

Single[edytuj]

Rok Tytuł Format Album UK Singles Chart Position
1980 "The Damage Done" 7" Some Girls Wander By Mistake -
1982 "Body Electric" 7" Some Girls Wander By Mistake -
1982 "Alice" 7" Some Girls Wander By Mistake -
1983 "Anaconda" 7" Some Girls Wander By Mistake -
1983 "Alice" 12" Some Girls Wander By Mistake -
1983 "The Reptile House EP" 12" Some Girls Wander By Mistake -
1983 "Temple of Love" 7", 12" Some Girls Wander By Mistake -
1984 "Body and Soul" 7", 12" A Slight Case of Overbombing: Greatest Hits, Vol. 1 46
1984 "Walk Away" 7", 12" First and Last and Always 45
1985 "No Time to Cry" 7", 12" First and Last and Always 63
1987 "This Corrosion" 7", 12", MC, CD Floodland 7
1988 "Dominion" 7", 12", MC, CD Floodland 13
1988 "Lucretia My Reflection" 7", 12", MC, CD Floodland 20
1990 "More" 7", 12", MC, CD, Ltd. CD Vision Thing 14
1990 "Doctor Jeep" 7", 12", Ltd. 12", MC, CD Vision Thing 37
1991 "When You Don't See Me" 7", 12", CD (Niemcy) Vision Thing -
1992 "Temple of Love (1992)" 7", 12", CD, Ltd. CD A Slight Case of Overbombing 3
1993 "Under the Gun" 7", 12", CD, Ltd. CD A Slight Case of Overbombing 19

"Detonation Boulevard" oraz "I Was Wrong" zostały wydane jako materiały promo, utwór "Black Planet" został wydany na stronie B w Stanach Zjednoczonych przez wytwórnię muzyczną Elektra na 12" płycie winylowej zatytułowanej "Walk Away" (singel).

Przypisy

  1. a b c d e f Steve Huey: The Sisters of Mercy Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-08-24].

Linki zewnętrzne[edytuj]