Tiago della Vega

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tiago della Vega
Data i miejsce urodzenia 8 marca 1984
Brazylia (Caxias do Sul)
Instrumenty gitara elektryczna, gitara siedmiostrunowa
Gatunki heavy metal, rock instrumentalny, muzyka instrumentalna
Zawód gitarzysta, kompozytor
Wydawnictwo SG Records
Instrument
Andrellis Guitarras
Dean Guitars
Zespoły
Fermatha (od 2005)
kariera solowa (od 2009)
Strona internetowa

Tiago della Vega (ur. 8 marca 1984 w Caxias do Sul) – brazylijski gitarzysta rockowy i heavymetalowy. Zdobywca rekordu Guinnessa w kategorii najszybszy gitarzysta świata.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Naukę gry na gitarze rozpoczął w wieku pięciu lat. Początkowo była to gitara klasyczna, jednak rok później zafascynował się gitarą elektryczną. Według oficjalnych źródeł della Vega przez sześć lat ćwiczył po czternaście godzin dziennie[1]. W efekcie już jako nastolatek był doskonałym wirtuozem gitary i udzielał lekcji innym.

Jako muzyk debiutował w zespole After Dark. Pierwszy album wydał w 2005 roku wraz z zespołem Fermatha. W roku 2009 podpisał kontrakt z SG Records na wydanie solowego albumu. Krążek "Hybrid", prezentujący głównie muzykę heavymetalową, ukazał się w styczniu 2010 roku.

Przełomowym wydarzeniem w karierze artysty było ustalenie rekordu Guinnessa w 2008 roku. Muzykiem zainteresowały się liczne stacje telewizyjne (głównie w Japonii i Europie), zapraszając artystę do występów i wywiadów.

Rekord Guinnessa[edytuj | edytuj kod]

7 maja 2008 roku w brazylijskim São Paulo ustalił rekord Guinnessa jako najszybszy gitarzysta świata, grając – bez żadnych pomyłek – Lot trzmiela Rimskiego-Korsakowa w tempie 320 uderzeń na minutę. Artysta poprawił swój własny rekord, jednak bez udziału komisji Guinnessa, podczas występu w japońskim programie telewizyjnym, grając ten sam utwór z prędkością 370 BPM[2].

Instrumentarium[edytuj | edytuj kod]

Tiago della Vega gra na sygnowanej własnym imieniem siedmiostrunowej gitarze Andrellis TDV oraz na gitarach produkcji Dean Guitars. Muzyk używa wzmacniaczy marki Orange Amplification.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • Hybrid (pierwszy album solowy – 2009)
  • Advent of the Truth (z zespołem Fermatha – 2005)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]