Tilopa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tilopa (tyb.; sanskryt: Talika, 988-1069) – indyjski jogin, mistrz Buddyzmu Diamentowej Drogi, prekursor tybetańskiej szkoły karma kagyu.

Urodził się w bogatej rodzinie z kasty braminów, a w młodości rządził niewielkim księstwem we Wschodnich Indiach. Zainspirowany mocą indyjskich mistrzów Diamentowej Drogi, m.in. Nagardżuny, zrezygnował ze światowego życia i poświęcił się praktyce tantrycznej w świątyni Samapuri w Bengalu.

Rozpoczął następnie podróż przez Indie, pobierając nauki od wielu guru. Tilopa otrzymał od wielu mistrzów przekazy tantrycznych nauk (wyróżnia się ich cztery grupy), które skompilował w jeden zwięzły system:

  • Saryapa nauczył go tummo (wewnętrznego żaru)
  • Nagardżuna dał mu nauki przejrzystego światła i iluzorycznego ciała
  • Lawapa nauczył go jogi snu
  • Sukhasiddhi dała mu nauki o życiu, umieraniu i bardo (stanem pomiędzy odrodzeniami i przenoszenia świadomości – phowa)
  • Indrabodhi nauczył go wglądu (prajna)
  • Matanga nauczył go wskrzeszania umarłego ciała

Ponadto uzyskał bezpośrednie przekazy od Wadżrajogini (Wadżrawarahi) w tantrycznych wizjach tej żeńskiej formy Buddy, pogłębiając mistrzostwo w wyżej wymienionych technikach w swój unikatowy system związany z tantrami Jogi Najwyższej[1].

Jego najbliższym uczniem został mahasiddha Naropa, dzięki któremu przekaz ten zasłynął w Indiach, a począwszy od XI wieku rozwijał się w ramach tybetańskiej szkoły kagyu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jamgön Kongtrul Lodrö Tayé: „THE TREASURY OF KNOWLEDGE, Book Eight, Part Four: Esoteric Instructions, A Detailed Presentation of the Process of Meditation in Vajrayana”, Snow Lion Publications, ​ISBN 1-55939-284-3​.