Timbersports Series

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Logo zawodów STIHL Timbersports Series.

STIHL Timbersports Series – seria zawodów drwali w cięciu drewna, sponsorowana przez firmę produkującą pilarki do drewna Stihl, która odbywa się od 1985 roku. Obecnie zawodnicy rywalizują w sześciu różnych konkurencjach.

Konkurencje[1][edytuj | edytuj kod]

  • Springboard – to wyrąbywanie siekierą dwóch "kieszeni" w stojącej kłodzie drewna. Następnie zawodnik umieszcza specjalną deskę w tak przygotowanej "kieszeni" i stojąc na niej odrąbuje wierzchołek kłody.
  • STIHL Stock Saw – tę konkurencje zawodnicy rozgrywają takimi samymi pilarkami łańcuchowymi. Po rozgrzaniu silników pilarki zostają odłożone, a obydwie ręce zawodnika spoczywają na kłodzie. Na dany sygnał zawodnik odcina od kłody dwa równoległe krążki drewna. Pierwsze cięcie odbywa się z góry w dół, a drugie z dołu do góry. Podczas cięcia zawodnik nie może przekroczyć określonej grubości krążka.
  • Underhand Chop – zadaniem zawodnika, który stoi w rozkroku na leżącej kłodzie drewna o średnicy 32 cm, jest przerąbanie jej siekierą w jak najkrótszym czasie.
  • Single Buck – to odcinanie od kłody jednego krążka drewna przy pomocy olbrzymiej piły ręcznej.
  • Standing Block Chop – zawodnik przerąbuje siekierą pionowo stojącą kłodę drewna, zwycięża ten, który w jak najkrótszym czasie ukończy zadanie.
  • Hot Saw – zadaniem zawodnika jest odcięcie w najkrótszym czasie trzech krążków drewna o określonej grubości.

Rekordy świata[2][edytuj | edytuj kod]

  • Springboard – 32.77 sek., pobity przez Davida K. Bolstada w 2000.
  • Stock Saw – 9.445 sek., pobity przez Martina Komarka w 2010.
  • Standing Block Chop – 12.11 sek., pobity przez Jasona Wynyarda w 2003.
  • Underhand Chop – 12.28 sek., pobity przez Davida K. Bolstada w 1999.
  • Single Buck – 9.395 sek., pobity przez Jasona Wynyarda w 2007.
  • Hot Saw – 5.085 sek., pobity przez Matta Busha w 2003.
  • Sztafeta – 47.22 sek., ustanowiony przez drużynę Australii (w składzie: Delosa, Meyer, Argent i Head) w 2015.

Mistrzowie świata[3][edytuj | edytuj kod]

  • 1985Stany Zjednoczone Mike Sullivan
  • 1986Stany Zjednoczone Mel Lentz
  • 1987Stany Zjednoczone Rolin Eslinger
  • 1988Stany Zjednoczone Mel Lentz
  • 1989Stany Zjednoczone Rolin Eslinger
  • 1990Stany Zjednoczone Mel Lentz
  • 1991Stany Zjednoczone Mel Lentz
  • 1992Stany Zjednoczone Mel Lentz
  • 1993Stany Zjednoczone Rolin Eslinger
  • 1994Stany Zjednoczone Matt Bush
  • 1995Stany Zjednoczone Mel Lentz
  • 1996Stany Zjednoczone Harry Burnsworth
  • 1997Nowa Zelandia Jason Wynyard
  • 1998Nowa Zelandia Jason Wynyard
  • 1999Nowa Zelandia Jason Wynyard
  • 2000Nowa Zelandia Jason Wynyard
  • 2001Nowa Zelandia David Bolstad
  • 2002Nowa Zelandia Jason Wynyard
  • 2003Nowa Zelandia David Bolstad
  • 2004Nowa Zelandia David Bolstad
  • 2005Stany Zjednoczone Matt Bush
  • 2006Nowa Zelandia Jason Wynyard
  • 2007Nowa Zelandia David Bolstad
  • 2008Nowa Zelandia David Bolstad
  • 2009Nowa Zelandia Jason Wynyard
  • 2010Nowa Zelandia Jason Wynyard
  • 2011Nowa Zelandia Jason Wynyard
  • 2012Nowa Zelandia Jason Wynyard
  • 2013Australia Brad De Losa
  • 2014Nowa Zelandia Jason Wynyard
  • 2015Nowa Zelandia Jason Wynyard
  • 2016Nowa Zelandia Jason Wynyard
  • 2017Nowa Zelandia Jason Wynyard
  • 2018Australia Laurence O'Toole

World Rookie Championi[edytuj | edytuj kod]

  • 2014Kanada Nathan Cumberland
  • 2015Kanada Ben Cumberland
  • 2016Kanada Ben Cumberland
  • 2017Szwecja Ferry Svan
  • 2018Australia Daniel Gurr

Hall of Fame[edytuj | edytuj kod]

Począwszy od 2015 r. każdego roku Timbersport Series dodaje zawodników do galerii sław tych zawodów.

  • 2016 – Stany Zjednoczone Carson Bosworth
  • 2016 – Stany Zjednoczone Harry Burnsworth
  • 2016 – Wielka Brytania Spike Milton
  • 2015 – Nowa Zelandia David Bolstad
  • 2015 – Stany Zjednoczone Matt Bush
  • 2015 – Stany Zjednoczone Rolin Eslinger

Mistrzowie Świata w Sztafetach[edytuj | edytuj kod]

Rok Data Gospodarz Medaliści
Mistrz świata 2 miejsce 3 miejsce
2010 5 września Austria St. Johann  Nowa Zelandia  Stany Zjednoczone  Szwajcaria
2011 4 września Holandia Roermond  Australia  Nowa Zelandia  Stany Zjednoczone
2012 7 września Norwegia Lillehammer  Nowa Zelandia  Stany Zjednoczone  Australia
2013 25 października Niemcy Stuttgart  Nowa Zelandia  Stany Zjednoczone  Australia
2014 14 listopada Austria Innsbruck  Australia  Kanada  Stany Zjednoczone
2015 13 listopada Polska Poznań  Australia  Nowa Zelandia  Stany Zjednoczone
2016 11 listopada Niemcy Stuttgart  Australia  Kanada  Stany Zjednoczone
2017 3 listopada Norwegia Lillehammer  Nowa Zelandia  Polska  Australia
2018 19 października Anglia Liverpool  Australia  Stany Zjednoczone  Kanada
# Państwo Złota Srebra Brązy
1  Nowa Zelandia 4 2 0
2  Australia 4 0 3
3  Stany Zjednoczone 0 3 4
4  Kanada 0 2 0
5  Polska 0 1 0
6  Szwajcaria 0 0 1

Mistrzowie Europy[edytuj | edytuj kod]

  • 2002Szwajcaria Thomas Gerber
  • 2003Czechy Martin Komàrek
  • 2004Czechy Martin Komàrek
  • 2005Czechy Martin Komàrek
  • 2006Czechy Martin Komàrek
  • 2007Niemcy Dirk Braun
  • 2008Niemcy Dirk Braun

Drużynowi Mistrzowie Europy[edytuj | edytuj kod]

Mistrzowie Polski[edytuj | edytuj kod]

  • 2008 – Arkadiusz Drozdek
  • 2009 – Arkadiusz Drozdek
  • 2010 – Arkadiusz Drozdek
  • 2011 – Arkadiusz Drozdek
  • 2012 – Krystian Kaczmarek
  • 2014 – Arkadiusz Drozdek
  • 2015 – Arkadiusz Drozdek
  • 2016 – Jacek Groenwald
  • 2017 – Arkadiusz Drozdek
  • 2018 – Arkadiusz Drozdek

Polacy w Stihl TS[edytuj | edytuj kod]

W Polsce zawody TS organizuje Związek Ochotniczych Straży Pożarnych RP i biorą w nich udział wyłącznie strażacy ochotnicy z OSP. Najbardziej znanym zawodnikiem w serii TS jest zawodowy strażak z Zielonej Góry i jednocześnie ochotnik w OSP Urzuty – Arkadiusz Drozdek – wielokrotny mistrz Polski w dyscyplinach drwali[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Konkurencje, stihl.pl, [dostęp: 2017-04-02].
  2. Event Record Holders, stihlusa.com, [dostęp: 2017-04-02].
  3. Wyniki mistrzostw świata oraz innych zawodów, stihlusa.com, [dostęp: 2017-04-02].
  4. A. Drozdek: "Musimy rąbać wielkie kłody", gazetalubuska.pl, [dostęp: 2016-04-02]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]