Tom Browne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tom Browne
Data i miejsce urodzenia 30 października 1954
Nowy Jork
Instrumenty trąbka
Gatunki jazz, jazz fusion, hard bop, rhythm and blues, funk
Zawód muzyk, kompozytor
Aktywność od 1970
Wydawnictwo GRP Records, Arista Records, Hip Bop Records
Strona internetowa

Tom Browne (ur. 30 października 1954 w Nowym Jorku) – amerykański trębacz jazzowy, grający również jazz fusion, rhythm and bluesa i funk.

Od 11 roku życia uczył się muzyki, początkowo gry na fortepianie; później jednak zdecydował się na zmianę instrumentu. Uczył się w New York City's High School of Music and Art oraz w City University of New York (kierunek: fizyka). Inną ważną zmianą była rezygnacja ze studiowanej na początku muzyki poważnej na rzecz odkrytego przez siebie jazzu. Pierwszy jego publiczny występ jako trębacza miał miejsce w "Village Door", klubie w dzielnicy Queens. W 1975 zagrał swój pierwszy profesjonalny koncert z Weldonem Irvine'em. Następnie grał z Sonnym Fortune'em i Lonnie Smithem. Grając w nowojorskich klubach spotkał i zaprzyjaźnił się z Georgiem Bensonem. Dzięki Earlowi Klughowi, poznał Dave'a Grusina i Larry'ego Rosena z GRP Records. Podpisał umowę i w 1979 zadebiutował na rynku muzycznym instrumentalnym albumem jazz fusion Browne Sugar, który był na szczytach jazzowych list przez kilka tygodni. Dwa następne albumy: Love Approach (1980) i Magic (1981), stały się złotymi płytami, bowiem każdy z nich sprzedał się w ilości ponad pół miliona egzemplarzy. Wydana w 1980 na singlu kompozycja "Funkin' For Jamaica (N.Y.)" (śpiewana przez Toniego Smitha, a promująca drugi album Browne'a Love Approach) przez cztery tygodnie była na szczycie rhythm and bluesowej listy Billboardu i również została złotą płytą. Trafiła też do Top 10 w Wielkiej Brytanii. W tym czasie Billboardowe rankingi przyniosły Browne'owi inne tytuły: Best Instrumentalist-Black Oriented Album & Singles, Best Jazz Cross-Over, Best-Jazz Artist – Trumpet i Best Jazz Solo Album. Przed nagraniem Magic Browne przeniósł się już do dużej wytwórni, jaką była Arista Records. Tu nieco zmienił styl, bo "Rockin' Radio" (z albumu o tym samym tytule, wydanym w 1983) to elektro-jazz. W 1984 roku nagrał ostatni album dla Aristy: Tommy Gun, na którym śpiewała Siedah Garrett (producentem był Maurice Starr).

Dodatkiem do sukcesów jego solowych płyt było uczestnictwo w produkcjach wielu znakomitych artystów, którzy zapraszali go na swoje sesje. Występował więc i nagrywał z Wyntonem Marsalisem, Marcusem Millerem, Stanleyem Turrentine'em, Stanleyem Clarkiem, Bobem Jamesem, Loose Ends, Dave'em Grusinem, Joem Sample'em, grał z Fuse One na ich albumie Ice, z Royem Ayersem na płycie In The Dark. Również kiedy już przeniósł się do Malaco Records dużo pracował jako artysta sesyjny.

Pod koniec lat 80. gościł już na estradach i w studiach tylko okazjonalnie, poświęcił się bowiem swojej drugiej pasji jaką jest lotnictwo. Pracował zawodowo jako pilot.

W 1992 jego występy w Tokio, Londynie i New Yorku zostały dobrze ocenione przez krytyków i publiczność. Powrócił na rynek muzyczny w 1994 podejmując współpracę z Hip Bop Records. Mo' Jmaica Funk to, nie całkiem jazzowe, spotkanie z dawnymi przyjaciółmi: Marcusem Millerem, Najeem, Tonim Smithem i Bernardem Wrightem oraz m.in. z Michałem Urbaniakiem, który grał na instrumentach klawiszowych i saksofonie altowym oraz był aranżerem kilku utworów. Kolejny, tym razem jazzowy, album dla Hip Bop Records – Another Shade of Browne został dość wysoko oceniony przez krytyków.

W 2000 r. Browne, wraz z jazzmanem Bobem Baldwinem, ponownie nagrał "Funkin' For Jamaica (NY)" na kompilacyjnym albumie 101 Eastbound. W nagraniu słychać śpiew Toniego Smitha – dokładnie ten sam, co w pierwszej wersji (wykorzystano oryginalną ścieżkę dźwiękową sprzed 20 lat).

Od początku lat 80. związany z Marthą Celeste Browne, która jest jego żoną.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1979 Browne Sugar (GRP Records)
  • 1979 Love Approach (GRP Records)
  • 1981 Yours Truly (GRP Records)
  • 1981 Magic (Arista Records)
  • 1983 Rockin' Radio (Arista)
  • 1984 Tommy Gun (Arista)
  • 1988 No Longer I (Malaco Records)
  • 1994 Mo' Jamaica Funk (Hip Bop Records)
  • 1996 Another Shade of Browne (Hip Bop Records)
  • 1999 R 'N' Browne (Hip Bop Records)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]