Tomasz Stankiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tomasz Stankiewicz
Ilustracja
Tomasz Stankiewicz (1923)
Data i miejsce urodzenia

28 grudnia 1902
Warszawa

Data i miejsce śmierci

21 czerwca 1940
Palmiry

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Igrzyska olimpijskie
srebro Paryż 1924 kolarstwo
(Druż. na dochodzenie)
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi

Tomasz Stankiewicz (ur. 28 grudnia 1902 w Warszawie, zm. 21 czerwca 1940 w Palmirach) – polski kolarz.

Grób Tomasza Stankiewicza w Palmirach

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Z zawodu handlowiec. Zawodnik Warszawskiego Towarzystwa Cyklistów (WTC 1886), mistrz Polski z 1923, olimpijczyk, wicemistrz olimpijski z igrzysk w Paryżu w 1924 na 4000 m na torze drużynowo (razem z Józefem Lange, Janem Łazarskim i Franciszkiem Szymczykiem)[1][2].

Osadzony na Pawiaku[3]. Zginął rozstrzelany przez Niemców w Puszczy Kampinoskiej w pobliżu miejscowości Palmiry w ramach akcji AB, mającej na celu eksterminację polskiej inteligencji. Jego symboliczny grób znajduje się na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 166-6-2,3)[4].

Grób symboliczny Tomasza Stankiewicza na cmentarzu Powązkowskim

Każdego roku na zakończenie sezonu kolarskiego członkowie Warszawskiego Towarzystwa Cyklistów (WTC 1886) składają kwiaty na mogile swojego członka poprzedzone mszą polową w Palmirach.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wiktor Junosza. Olimpijskie zawody kolarskie. „Stadjon”, s. 9–10, nr 32 z 7 sierpnia 1924. 
  2. Andrzej Jucewicz, Włodzimierz Stępiński: Chwała olimpijczykom, 1939-1945. Warszawa: Wydawnictwo „Sport i Turystyka”, 1968, s. 49–51. OCLC 61559795.
  3. Leon Wanat, Za murami Pawiaka, Warszawa 1985, s. 472.
  4. Cmentarz Stare Powązki: Jadwiga Stankiewicz, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-04-15].
  5. M.P. z 1931 r. nr 64, poz. 104 „za zasługi na polu rozwoju sportu”.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zygmunt Głuszek: Polscy olimpijczycy 1924–1984. Warszawa: Wydawnictwo Sport i Turystyka, 1988.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]