Torben Ulrich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Torben Ulrich
Ilustracja
Rok 1957
Państwo  Dania
Data i miejsce urodzenia 4 października 1928
Kopenhaga
Wzrost 180 cm
Gra leworęczna
Gra pojedyncza
Najwyżej w rankingu 96 (15 października 1973)
Australian Open 2R (1971)
Roland Garros 4R (1959)
Wimbledon 4R (1959)
US Open 4R (1952, 1956, 1964, 1968)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Australian Open 2R (1971)
Roland Garros QF (1968)
Wimbledon 2R (1968)
US Open 2R (1968, 1972, 1973, 1975)

Torben Ulrich (ur. 4 października 1928 w Kopenhadze) – duński tenisista, malarz i muzyk.

Jako tenisista kontynuował tradycje rodzinne – jego ojciec Einar reprezentował Danię w Pucharze Davisa 64 razy. Torben debiutował w tych rozgrywkach w 1948, a ostatni mecz rozegrał w 1978, licząc 48 lat i 11 miesięcy, co czyniło go najstarszym graczem w historii Pucharu. W grze pojedynczej w reprezentacji daviscupowej wystąpił 66 razy (31 wygranych), w deblu 36 razy (15 wygranych). Sześciokrotnie jego partnerem deblowym był młodszy brat Jorgen, a liderem kadry duńskiej w tym okresie był dwukrotny finalista Wimbledonu Kurt Nielsen. Ulrich jest jednym z nielicznych zawodników w historii Pucharu Davisa, którzy zaliczyli ponad 100 występów[1].

Leworęczny, z charakterystyczną brodą, wyróżniał się mocnym serwisem i dużym czuciem piłki przy zagraniach technicznych[2]. Brał udział w Wimbledonie od późnych lat 40. do 70. W roku 1976 zajął pierwsze miejsce na świecie w rankingu tenisistów seniorów. Jeden z jego rywali na korcie Gordon Forbes przytaczał we wspomnieniach szereg anegdot z nim związanych: koncerty jazzowe, techniczne eksperymenty na korcie z nietypowymi rotacjami i trudnymi zagraniami, głośne filozoficzne i niby-filozoficzne medytacje, w które wciągał innych graczy[3].

W 1943 roku, mając 15 lat, podjął wraz z młodszym bratem Jurgenem oraz matką, Ullą, pochodzenia żydowskiego, próbę opuszczenia Danii i dostania się do Szwecji przez cieśninę Sund. Kuter rybacki którym płynęli został zauważony przez wojska niemieckie jeszcze na duńskich wodach terytorialnych i ostrzelany. Po dwóch tygodniach spędzonych w duńskim obozie koncentracyjnym, rodzinę Ulrichów wypuszczono na wolność. Torben powrócił do kopenhaskiej szkoły średniej, do której uczęszczał, lecz gdy próbował wytłumaczyć swoją nieobecność przebywaniem w niewoli, nauczyciel uderzył go, uznając wytłumaczenie za żart. Ulrich po tym incydencie opuścił szkołę[4].

Wraz z żoną Lone mieszkał w kopenhaskiej dzielnicy Hellerup. Jako malarz miał swoje wystawy m.in. w Kopenhadze, Paryżu i Nowym Jorku. Torben pisywał dla dzienników Politiken i BT, był współredaktorem periodyku literackiego, spikerem radiowym oraz współzałożycielem kopenhaskiego klubu jazzowego; grał na klarnecie i saksofonie tenorowym[4]. W latach 50. otworzył klub jazzowy w Kopenhadze.

Obecnie mieszka w Seattle, w stanie Waszyngton, w Stanach Zjednoczonych. Jest ojcem Larsa Ulricha, perkusisty i jednego z założycieli zespołu Metallica. Można ich zobaczyć w filmie Some Kind of Monster.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bud Collins, Zander Hollander, Bud Collins' Tennis encyclopedia, [wydanie 3], 1997, s. 545.
  2. Collins, Hollander, Tennis encyclopedia, dz. cyt., s. 545.
  3. Gordon Forbes, A Handful of Summers, 1997, s. 87–89, 111–117.
  4. a b Paul Brannigan, Ian Winwood: Birth School Metallica Death. Boston, MA: Da Capo Press, 2013. ISBN 978-0-306-82187-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]