Tramwaje w Lizbonie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tramwaje w Lizbonie
Tramwaje w Lizbonie
Tramwaje różnych typów w Lizbonie
Państwo  Portugalia
Miejscowość Lizbona
Operator Carris
Liczba linii 5
Historia
Lata funkcjonowania
• konnych
• elektrycznych

1873 – 1901
od 1901
Infrastruktura
TramCCFLmapa(pt).svg
Długość sieci 48 km
Rozstaw szyn 900 mm[1]
Napięcie zasilania 600 V DC[2]
Tabor
Liczba wagonów
• całkowita
• niskopodłogowych

64
10
Strona internetowa
Portal Portal Transport szynowy
Wagon historyczny typu remodelado
Wagon historyczny typu ligeiros
Tramwaj niskopodłogowy articulado

Tramwaje w Lizbonie − system komunikacji tramwajowej działający w Lizbonie, stolicy Portugalii.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze tramwaje konne na ulice Lizbony wyjechały 17 listopada 1873, połączyły one dworzec kolejowy Santa Apolonia z dzielnicą Santos. Następnie linię wydłużono do Belém. Pierwszą zajezdnię wybudowano w Santo Amaro, która funkcjonuje do dzisiaj jako zajezdnia i muzeum tramwajowe. W ciągu następnych lat sieć tramwajowa była rozbudowywana (utrzymywano 1200 koni) oraz przebudowano torowiska tramwajowe na tor o szerokości 900 mm z powodu przebudowania omnibusów konnych przez właścicieli do poruszania się po torach tramwajowych.

Tramwaje elektryczne w Lizbonie uruchomiono 31 sierpnia 1901 na trasie z Cais do Sodrè do Algès. Ostatecznie tramwaje konne zostały zastąpione przez elektryczne w następnym roku. Do 1928 zakończono rozbudowę sieci w górzystej części Lizbony, budując trasę obecnej linii 28 na Calçada da Săo Francisco (znajduje się tu najbardziej stromy podjazd tramwajowy na świecie wynoszący 145‰, a na wielu odcinkach podjazdy osiągają pochylenie przekraczające 120‰). Rozwój sieci tramwajowej trwał do lat 50. XX w., wtedy to osiągnęła największą długość wynoszącą 76 km i liczbę 27 linii.

Od 1959 rozpoczęto likwidację odcinków sieci tramwajowej. Na początku lat 70. zlikwidowano linie na przedmieściach. Pod koniec lat 70. opracowano studium, które wskazało potrzebę zachowania tramwajów w górzystej części miasta i linii biegnącej wzdłuż rzeki Tag, pozostałe odcinki miano eksploatować do czasu śmierci technicznej. W latach 1991–1997 zlikwidowano około 2/3 sieci tramwajowej, pozostawiając jedynie linie w najstarszej części miasta oraz jedną trasę wzdłuż rzeki Tag, którą zmodernizowano, zakupiono też nowe tramwaje niskopodłogowe.

Linie[edytuj | edytuj kod]

Obecnie sieć tramwajowa składa się z 5 linii:

  • 12: Praça da Figueira – Martim Moniz – São Tomé – Praça da Figueira (linia okrężna)
  • 15: Praça da FigueiraPraça do Comércio – Cais de Sodre – Santos – Alcântara-Mar – Santo Amaro – BelémAlgés (Jardim)
  • 18: Cais do Sodré – Santos – Alcântara-Mar – Boa Hora – Cemitério Ajuda
  • 25: Campo Ourique (Prazeres) – Conde Barão – Santos – Lapa – EstrelaRua da Alfândega
  • 28: Campo Ourique (Prazeres) – Graça – São Tomé – Rua da Conceição – São Bento – Estrela - Martim Moniz

Tabor[edytuj | edytuj kod]

Obecnie po Lizbonie kursują zmodernizowane w połowie lat 90. XX w. stare tramwaje, które po modernizacji nazwano Remodelado. Dla linii nr 15 zakupiono niskopodłogowe tramwaje wybudowane w zakładach CAF w ilości 10 sztuk. Zmodernizowane tramwaje Remodelado wyposażone są w dwa rodzaje odbieraków prądu: odbieraki rolkowe i pantografy. Łącznie w Lizbonie są 54 tramwaje Remodelado oraz 10 tramwajów CAF.

Tabor składa się z:

  • 45 wagonów historycznych typu remodelados (seria 541-585)
  • 9 wagonów historycznych typu ligeiros z lat 1936-1947 (z niewielkimi zmianami) o numerach 713, 717, 720, 732, 733, 735, 741, 742, 744[3]
  • 10 nowoczesnych wagonów niskopodłogowych, przegubowych o długości 24 metrów[4]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. C.C.: “Eléctricos portugueses em museus estrangeiros” Público (Local: Lisboa) (1996.11.18): p.41
  2. Der weltweite Markt für Light-Rail-Vehicles : Märkte – Beschaffungen – Hersteller – Trends: 8. SCI Verkehr GmbH: Köln, 2008.09
  3. John Laidlar: “Carris: Companhia Carris de Ferro de Lisboa and the Museu da Carris (Carris Transport Museum)The Luso Pages, for topics of Anglo-Portuguese interest. (Visitado a 2012.07.06.)
  4. Carlos BRAZÃO: Nuevos Tranvias para Lisboa. 1995, s. 108, 109 (Maquetren nr 35). (hiszp.)