Trzcinnik pstry

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Trzcinnik pstry
Ilustracja
Trzcinnik pstry (z prawej)
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

liliopodobne (≡ jednoliścienne)

Rząd

wiechlinowce

Rodzina

wiechlinowate

Rodzaj

trzcinnik

Gatunek

trzcinnik pstry

Nazwa systematyczna
Calamagrostis varia (Schrad.) Host
Icon. Descr. Gram. Austriac. 4: 27 1809
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Trzcinnik pstry (Calamagrostis varia (Schrad.) Host) – gatunek rośliny z rodziny wiechlinowatych (Poaceae). Występuje w Europie[4]. W Polsce rośnie na Babiej Górze, w Tatrach i Pieninach[5].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Źdźbło do 120 cm wysokości.
Liście
Do 1 cm szerokości.
Kwiaty
Zebrane w kłoski, te z kolei zebrane w wąską wiechę. Plewy jasnofioletowe, długości 4-5 mm. Plewka dolna zielonawa, oścista, długości 4 mm, z licznymi włoskami u podstawy tej samej długości. Ość zgięta, dłuższa od plewki dolnej, wyrastająca u jej podstawy, niewiele dłuższa od plew[6].
Owoc
Ziarniak.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit, oreofit. Rośnie w górskich lasach, na halach i turniach. Kwitnie w lipcu i sierpniu. Kwiaty są wiatropylne. Gatunek charakterystyczny klasy Erico-Pinetea[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2014-01-29] (ang.).
  3. Calamagrostis varia, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  4. Calamagrostis varia na eMonocot [dostęp 2014-01-29].
  5. Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce, Adam Zając (red.) i inni, Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001, ISBN 83-915161-1-3, OCLC 831024957.
  6. Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969.
  7. Władysław Matuszkiewicz, Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001, ISBN 83-01-13520-4, OCLC 749271059.