Turbo Pascal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Turbo Pascal – jedna z popularniejszych implementacji kompilatorów języka Pascal, zintegrowane środowisko programistyczne, produkt firmy Borland International dla procesorów Z80 (system CP/M) oraz rodziny Intel x86 i nowszych. Obecnie nie jest już rozwijany. Następcą Turbo Pascala jest środowisko programistycze Delphi.

Historia[edytuj]

Borland Pascal 7.0
  • wersja 1.0 środowiska Turbo Pascal została wprowadzona na rynek w 1983 roku,
  • wersja 4.0 ukazała się w XI 1987 r. i wprowadziła pojęcie modułu i kompilacji warunkowej,
  • w roku 1988 pojawiła się wersja 5.0 (wśród nowości znalazły się typy proceduralne i funkcyjne - jako zapowiedź skierowania produktu w stronę obiektowości oraz możliwość debugowania kodu źródłowego),
  • wersja 5.5 wprowadziła nowy, rewolucyjny w odniesieniu do języka Pascal typ danych: typ obiektowy,
  • wersja 6.0 wprowadziła okienkową, pracującą na zdarzeniach i obsługującą myszkę bibliotekę Turbo Vision. Środowisko było zaprogramowane w tej bibliotece,
  • ostatnia wersja języka Turbo Pascal nosi nazwę Turbo Pascal 7.0 (a wersja bardziej rozbudowana, pozwalając na tworzenie programów również dla 16-bitowego Windows, Borland Pascal) i została wypuszczona w 1992 roku. Turbo Pascal nie jest już obecnie rozwijany.

Następcą Turbo Pascala stał się w 1995 r. Borland Delphi 1.0 wraz z językiem Object Pascal. W wersji tej porzucono możliwość tworzenia programów dla DOS i 16-bitowego Windows, pozwalając budować aplikacje wyłącznie dla systemu 32-bitowego Windows.

Niektóre własności[edytuj]

  • Nazwy zmiennych nie są wrażliwe na wielkość liter.
  • Komentarze są otwierane i zamykane { jak ten } lub (* jak ten *), przy czym nie można zagnieżdżać komentarzy tego samego typu (np. { { } jest poprawne, (* { } *) również).
  • Słowo kluczowe uses deklaruje użycie modułów.
  • Moduły zawierają kody źródłowe lub kompilaty[potrzebny przypis] funkcji, zmiennych, stałych i procedur ułożonych w tematyczne pakiety. Przykładowe moduły języka udostępnione przez producenta: system, crt, dos, graph, printer, overlay.
Przykład

Wczytanie tekstu i wyświetlenie go na ekranie:

program WypiszImie;
var
    Imie: String; { deklaracja zmiennej typu łańcuchowego }
begin
    WriteLn('Jak masz na imię?'); { wypisanie komunikatu zachęcającego do interakcji }
    ReadLn(Imie); { wczytanie łańcucha znaków (zakończenie wprowadzania: Enter) do zmiennej }
    WriteLn(Imie, '... piękne imię!'); { wypisanie komunikatu zawierającego wprowadzone dane }
end.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]