Tympanuchus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tympanuchus[1]
Gloger, 1841[2]
Przedstawiciel rodzaju – preriokur mały (T. pallidicinctus)
Przedstawiciel rodzaju – preriokur mały (T. pallidicinctus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd grzebiące
Rodzina kurowate
Podrodzina bażanty
Plemię Tetraonini
Rodzaj Tympanuchus
Typ nomenklatoryczny

Tetrao cupido Linnaeus, 1758

Synonimy
Gatunki
  • T. phasianellus
  • T. pallidicinctus
  • T. cupido

Tympanuchusrodzaj ptaka z podrodziny bażantów (Phasianinae) w rodzinie kurowatych (Phasianidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Północnej[9].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 38–48 cm; masa ciała samców 684–1090 g, samic 548–999 g[10].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Tympanuchus: gr. τυμπανον tumpanonkocioł”; ηχεω ēkheō „brzmieć” (por. εχω ekhō „mieć, posiadać”)[11].
  • Cupidonia (Cupidinea): epitet gatunkowy Tetrao cupido Linnaeus, 1758; w mitologii rzymskiej Cupido (pol. Kupidyn) był bogiem miłości, synem Wenus[12]. Gatunek typowy: Tetrao cupido Linnaeus, 1758.
  • Pedioecetes (Pediaecaetes, Pediocaetes, Pediocoetes): gr. εδιον pedion „równina, pole”, od πεδον pedon „ziemia”, od πους pous, ποδος podos „stopa”; οικητης oikētēs „mieszkaniec”, od οικεω oikeō „zamieszkiwać”[13]. Gatunek typowy: Tetrao phasianellus Linnaeus, 1758.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[14]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tympanuchus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. C.W.L. Gloger: Gemeinnütziges Hand- und Hilfsbuch der Naturgeschichte. Für gebildete Leser aller Stände, besonders für die reifere Jugend und ihre Lehrer. Breslau: A. Schul, 1842, s. 396. (niem.)
  3. H.G.L. Reichenbach: Avium systema naturale. Das natürliche system der vögel mit hundert tafeln grösstentheils original-abbildungen der bis jetzt entdecken fast zwölfhundert typischen formen. Vorlaüfer einer iconographie der arten der vögel aller welttheile. Dresden und Leipzig: Expedition der vollständigsten naturgeschichte, 1850, s. xxix. (niem.)
  4. Baird 1858 ↓, s. xliv.
  5. Baird 1858 ↓, s. 625.
  6. D.G. Elliot. Remarks upon a Proposed Arrangement of the Family of Grouse, and New Genera Added. „Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia”. 16, s. 23, 1864 (ang.). 
  7. E. Coues: A checklist of North American birds. Wyd. 2. Boston: Estes and Lauriat, 1882, s. 94. (ang.)
  8. F.E. Beddard: A text-book of zoogeography. Cambridge: University press, 1895, s. 97. (ang.)
  9. F. Gill & D. Donsker: Pheasants, partridges & francolins (ang.). IOC World Bird List: Version 8.2. [dostęp 2018-09-14].
  10. E. de Juana: Family Tetraonidae (Grouse). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 2: New World Vultures to Guineafowl. Barcelona: Lynx Edicions, 1994, s. 409. ISBN 84-87334-15-6. (ang.)
  11. Jobling 2018 ↓, s. Tympanuchus.
  12. Jobling 2018 ↓, s. Cupidonia.
  13. Jobling 2018 ↓, s. Pediocaetes.
  14. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Plemię: Tetraonini Leach, 1820 (wersja: 2017-05-11). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2018-09-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2018. [dostęp 2018-09-14]. (ang.)
  2. S.F. Baird: Reports of explorations and surveys, to ascertain the most practicable and economical route for a railroad from the Mississippi River to the Pacific Ocean. Made under the direction of the secretary of war, in 1853-6. Cz. 9. Washington: A.O.P. Nicholson, Printer, 1858, s. i–lvi, 1–1005. (ang.)