Ubald z Gubbio

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Święty
Ubald z Gubbio
biskup
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

ok. 1083
Gubbio

Data i miejsce śmierci

16 maja 1160
Gubbio

Czczony przez

Kościół katolicki

Kanonizacja

1192
przez Celestyna III

Wspomnienie

16 maja

Atrybuty

atrybuty władzy biskupiej, makieta miasta

Patron

Gubbio

Ubald z Gubbio (łac. Ubaldus) (ur. ok. 1083 w Gubbio, zm. 16 maja 1160 tamże) − święty Kościoła katolickiego, biskup.

Źródłem informacji o Ubaldzie z Gubbio są żywoty spisane przez Teobalda Balbiego, który był kolejnym biskupem Gubbio i Jordana z Città di Castello. Zgodnie z tymi informacjami wiemy, iż wcześnie osierocony, wychowywany był przez kanoników regularnych. W 1114 roku przyjął święcenia kapłańskie i w trzy lata później obrany został przeorem klasztoru świętych Mariana i Jakuba. Zgodnie z koncepcją Piotra de Honestis zreformował kierowaną wspólnotę. Jeszcze przed otrzymaniem sakry Gubbio (1129 r.) odbudował zniszczoną pożarem miejscową katedrę. Jego postawie przypisuje się przetrwanie miasta bez uszczerbku, mimo trwających w tych czasach niepokojów i walk.

Ubalda z Gubbio kanonizował w 1192 roku papież Celestyn III.

W ikonografii przedstawiany jako biskup w stroju pontyfikalnym, z atrybutami władzy biskupiej lub z makietą miasta. Jest patronem miasta Gubbio. Wzywany w przypadku migreny i autyzmu. Jego liturgiczne wspomnienie obchodzone jest w dzienną rocznicę śmierci.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]