Ubald z Gubbio

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święty
Ubald z Gubbio
biskup
UbaldoGubbio.jpg
Data urodzenia ok. 1083
Gubbio
Data śmierci 16 maja 1160
Gubbio
Czczony przez rzymskokatolicki
Data kanonizacji 1192
przez Celestyna III
Wspomnienie 16 maja
Atrybuty atrybuty władzy biskupiej, makieta miasta
Patron Gubbio

Ubald z Gubbio (łac. Ubaldus) (ur. ok. 1083 w Gubbio, zm. 16 maja 1160 tamże) − święty Kościoła katolickiego, biskup.

Źródłem informacji o Ubaldzie z Gubbio są żywoty spisane przez Teobalda Balbiego, który był kolejnym biskupem Gubbio i Jordana z Città di Castello. Zgodnie z tymi informacjami wiemy, iż wcześnie osierocony, wychowywany był przez kanoników regularnych. W 1114 roku przyjął święcenia kapłańskie i w trzy lata później obrany został przeorem klasztoru świętych Mariana i Jakuba. Zgodnie z koncepcją Piotra de Honestis zreformował kierowaną wspólnotę. Jeszcze przed otrzymaniem sakry Gubbio (1129 r.) odbudował zniszczoną pożarem miejscową katedrę. Jego postawie przypisuje się przetrwanie miasta bez uszczerbku, mimo trwających w tych czasach niepokojów i walk.

Ubalda z Gubbio kanonizował w 1192 roku papież Celestyn III.

W ikonografii przedstawiany jako biskup w stroju pontyfikalnym, z atrybutami władzy biskupiej lub z makietą miasta. Jest patronem miasta Gubbio. Wzywany w przypadku migreny i autyzmu. Jego liturgiczne wspomnienie obchodzone jest w dzienną rocznicę śmierci.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]