Układ wojskowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Układ wojskowy - umowa międzynarodowa, na mocy której grupa państw nawiązuje lub zacieśnia współpracę wojskową.

Układ wojskowy często przybiera postać sojuszu obronnego, w ramach którego strony gwarantują sobie wzajemnie przyjście z pomocą w razie agresji ze strony państw trzecich (jednego lub kilku). Atak obcego państwa na jedno z państw-stron układu, traktowane jest jako atak na każde z nich (casus foederis). Tym samym układ taki upoważnia wszystkie strony sojuszu do przyjścia z pomocą państwu napadniętemu i zwalczanie agresora. Układ może szczegółowo określać szczegółowe warunki pomocy zbrojnej.

Historycznie dopuszczalne były także sojusze zaczepne. Obecnie sojusze agresywne są zakazane przez prawo międzynarodowe[1]

Najbardziej znanym przykładem układu wojskowego, a jednocześnie sojuszu obronnego jest Pakt Północno-Atlantycki, który w przeszłości był oponentem nieistniejącego już Układu Warszawskiego, który skupiał większość państw socjalistycznych Europy, w tym PRL.

Przypisy

  1. Zob. art. 2.4 Karty Narodów Zjednoczonych - zakaz agresji, a także art. 51 Karty - realizacja prawa do samoobrony.