Ulica Gabriela Piotra Boduena w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Flag of Warsaw.svg Warszawa
ulica Gabriela Piotra
Boduena
Śródmieście Północne
Długość: ok. 120 m
Gmach Naczelnego Sądu Administracyjnego (nr 3/5), widok od strony placu Powstańców Warszawy i ul. Przeskok
Gmach Naczelnego Sądu Administracyjnego (nr 3/5), widok od strony placu Powstańców Warszawy i ul. Przeskok
Przebieg
Ikona ulica z prawej.svg światła plac Powstańców Warszawy
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Jasna
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Gabriela Piotra Boduena
ulica Gabriela Piotra Boduena
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
ulica Gabriela Piotra Boduena
ulica Gabriela Piotra Boduena
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Gabriela Piotra Boduena
ulica Gabriela Piotra Boduena
52°14′02,0400″N 21°00′50,4000″E/52,233900 21,014000

Ulica Gabriela Piotra Boduena – ulica w Śródmieściu Warszawy, biegnąca od placu Powstańców Warszawy do ul. Jasnej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ulica Boduena powstała w 1902, w związku z parcelacją terenów należących wcześniej do Szpitala Dzieciątka Jezus. Nazwa, nadana oficjalnie 1 stycznia 1903[1], upamiętnia jego założyciela, księdza Gabriela Boduena.

Pierwsza zabudowa ulicy pojawiła się już około 1905; był to Dom Dochodowy Warszawskiego Towarzystwa Ubezpieczeń od Ognia, stojący pod numerem 3/5 u zbiegu z Jasną, wystawiony według projektu Władysława Marconiego. W zbliżonym czasie powstała też kamienica Lewenfisza, dom własny Centralnej Kasy Pożyczkowo-Oszczędnościowej „Zgoda”. Autorami projektu budynku byli architekci Leon Wolski i Zenon Binduchowski.

Jeszcze przed 1912 pod numerem 4 wybudowano jedyny zachowany do dziś obiekt przy ulicy: zaprojektowaną przez Leona Wolskiego kamienicę Maksymiliana Seidenbeuthla, będącą przykładem wczesnego modernizmu. Niegdyś wyróżniała się ona bogatymi zwieńczeniami bocznych ryzalitów, jednak po wojnie została odbudowana z pominięciem wystroju architektonicznego.

Pozostała historyczna zabudowa ulicy – gmach Banku Towarzystw Spółdzielczych zwany Domem pod Orłami oraz druga kamienica Maksymiliana Seidenbeuthla jest przyporządkowana numeracji ulicy Jasnej.

Ważniejsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kwiryna Handke: Słownik nazewnictwa Warszawy. Warszawa: Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, 1998, s. 367. ISBN 83-86619-97X.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jarosław Zieliński: Atlas Dawnej Architektury Ulic i Placów Warszawy, tom 1. Towarzystwo Opieki nad Zabytkami, 1995, s. 187. ISBN 83-902793-5-5.
  • Maria Irena Kwiatkowska, Marek Kwiatkowski: Historia Warszawy XVI-XX wieku : zabytki mówią. Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12708-2.
  • Jerzy Stanisław Majewski, Tomasz Markiewicz: "Warszawa nie odbudowana". Wydawnictwo DIG, 1998, s. 125. ISBN 83-71810-2-7X.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]