Kwiryna Handke

Kwiryna Handke
Data i miejsce urodzenia	7 października 1932 ; Kobryń
Data śmierci	17 maja 2021
	profesor nauk humanistycznych
	Specjalność: językoznawstwo polskie, językoznawstwo słowiańskie
Alma Mater	Uniwersytet Łódzki
Doktorat	1967
Habilitacja	1976
Profesura	20 października 1990
Instytut	Instytut Slawistyki Polskiej Akademii Nauk
	Odznaczenia

Kwiryna Maria Handke (ur. 7 października 1932 w Kobryniu^[1], zm. 17 maja 2021^[2]^[3]) – profesor nauk humanistycznych specjalizująca się w językoznawstwie polskim i słowiańskim^[4], socjolog języka, specjalista w zakresie nazewnictwa miejskiego, varsavianistka.

Życiorys

Studia wyższe odbyła w latach 1951–1955 na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Łódzkiego. Doktoryzowała się na podstawie pracy Typy semantyczne i strukturalne nazw ulic Warszawy (1967), w 1976 otrzymała stopień doktora habilitowanego ^[5]. Przewodnicząca działającego społecznie Zespołu Nazewnictwa Miejskiego Warszawy od jego powstania na jesieni 1989^[6], przewodnicząca Komisji Kultury Słowa Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, członkini Polskiego Towarzystwa Językoznawczego. Działała w Komitecie Językoznawstwa PAN, w latach 2007–2010 była przewodniczącą Rady Naukowej Instytutu Slawistyki PAN. Działała także w Stowarzyszeniu Grodnian im. Elizy Orzeszkowej. Autorka książek i artykułów naukowych z zakresu językoznawstwa ogólnego, socjologii języka, nazewnictwa miejskiego Warszawy i języka pisarzy. Odznaczona została Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2004), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2014)^[5]

Życie prywatne

Była żoną profesora Ryszarda Handke.

Książki

Atlas językowy kaszubszczyzny i dialektów sąsiednich. Kwiryna Handke, Zdzisław Stieber [opr.]. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo PAN, 1964–1975.
Kwiryna Handke: Dzieje Warszawy nazwami pisane. Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2011, s. 576. ISBN 978-83-62189-08-3.
Irena Galsterowa, Kwiryna Handke, Hanna Popowska-Taborska: Nie dajmy zginąć słowom. Rzecz o odchodzącym słownictwie. Warszawa: Towarzystwo Naukowe Warszawskie, Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, 1996. ISBN 83-86619-56-2.
Kwiryna Handke: Polskie nazewnictwo miejskie. Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Slawistyki, 1992, s. 153. ISBN 83-85262-26-1.
Kwiryna Handke: Słownik nazewnictwa Warszawy. Warszawa: 1998, s. 428 + 31 fot. ISBN 83-86619-97-X.

Przypisy

↑ Złota Księga Nauki Polskiej. Naukowcy Zjednoczonej Europy 2006 (redaktor naczelny Krzysztof Pikoń), Gliwice 2006, s. 243.
↑ Zawiadomienie o śmierci prof. Kwiryny Handke [online], Instytut Slawistyki PAN, 19 maja 2021 [dostęp 2021-05-20] .
↑ Kwiryna Handke, kondolencje [online], nekrologi.wyborcza.pl [dostęp 2021-05-21] .
↑ Prof. dr hab. Kwiryna Maria Handke, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2013-04-02] .
↑ ^a ^b Prof. dr hab. Kwiryna Handke
↑ Jarosław Osowski. Nazwy ulic, czyli dwie dekady emocji. „Gazeta Wyborcza - Gazeta Stołeczna”, s. 10, 2012-10-12. [dostęp 2012-10-12].

[1] Złota Księga Nauki Polskiej. Naukowcy Zjednoczonej Europy 2006 (redaktor naczelny Krzysztof Pikoń), Gliwice 2006, s. 243.

[2] Zawiadomienie o śmierci prof. Kwiryny Handke [online], Instytut Slawistyki PAN, 19 maja 2021 [dostęp 2021-05-20] .

[3] Kwiryna Handke, kondolencje [online], nekrologi.wyborcza.pl [dostęp 2021-05-21] .

[4] Prof. dr hab. Kwiryna Maria Handke, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2013-04-02] .

[ispan-5] Prof. dr hab. Kwiryna Handke

[6] Jarosław Osowski. Nazwy ulic, czyli dwie dekady emocji. „Gazeta Wyborcza - Gazeta Stołeczna”, s. 10, 2012-10-12. [dostęp 2012-10-12].

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]