Ulica Królewska w Krakowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ulica Królewska
Krowodrza
Ilustracja
Widok od okolic skrzyżowania z ulicą Stanisława Konarskiego w kierunku zachodnim. Po prawej stronie osiedle urzędników Generalnego Gubernatorstwa, w głębi Biprostal.
Państwo

 Polska

Miejscowość

Kraków

Długość

1,3 km

Przebieg
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 0 m ul. Podchorążych
ul. Kazimierza Wielkiego
ul. Smoluchowskiego
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Kronikarza Galla
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła al. Kijowska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Nowowiejska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Urzędnicza
Ikona ulica z prawej.svg ul. Konarskiego
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Józefitów
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Pomorska
ul. Lea
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Karmelicka,
al. Słowackiego,
al. Mickiewicza
Położenie na mapie Krakowa
Mapa konturowa Krakowa, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „ulica Królewska”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „ulica Królewska”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „ulica Królewska”
50,072144°N 19,918732°E/50,072144 19,918732

Ulica Królewska – ulica w Krakowie, zaczyna się przy Placu Inwalidów i ciągnie się do ulicy Kazimierza Wielkiego. Jej kontynuacją jest ulica Podchorążych na północny zachód i ulica Karmelicka na południowy wschód.

Ulicą przebiega torowisko tramwajowe. Kursują nią następujące linie tramwajowe: 4, 8, 13, 14, 24, 44 i 64 (nocna) oraz autobusowe 102 i 664 (nocna), zatrzymujące się na przystankach: Plac Inwalidów, Urzędnicza, Biprostal, Uniwersytet Pedagogiczny (w kierunku Bronowic)[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ulica wytyczana była etapami. Pierwsze projekty powstały w 1913 po rozebraniu wału fortyfikacyjnego (w rejonie obecnej al. A. Mickiewicza). W 1924 zrealizowano krótki odcinek do ul. Pomorskiej, nazywany ul. J. Wybickiego. Stopniowo przedłużana, w 1935 sięgnęła do ul. S. Konarskiego. W czasie II wojny światowej Niemcy dokończyli (przerwane wybuchem wojny) prace nad wielką magistralą wiodącą z centrum Krakowa na zachód, m.in. przedłużając Królewską do ul. Podchorążych. Zabudowa w systemie blokowym, zrealizowana przez Niemców zgodnie z zasadą Licht und Luft (światło i powietrze), miała stworzyć zaplecze mieszkaniowe dla osadników niemieckich. W 1941 przeprowadzono linię tramwajową, a w latach 1954–1969 wzdłuż ul. Królewskiej i Podchorążych powstała nowa zabudowa mieszkaniowa wraz z infrastrukturą dla ok. 40 tys. mieszkańców. Wzniesiono trzy szkoły podstawowe, dwa licea i dwa przedszkola. Lokale w części parterowej przeznaczono na cele handlowo-usługowe, zbudowano też kilka wolno stojących pawilonów.

W czasie okupacji ulica nosiła nazwę – Reichstrasse, od 1946 – ul. 18 Stycznia, w 1991 przemianowana na ul. Królewską (nazwę tę nosiła w latach 1912–1925 sąsiednia ul. Lea).

Zabudowa[edytuj | edytuj kod]

Dom Śląski LOK w centrum fotografii.
Osiedle urzędników Generalnego Gubernatorstwa

Pod numerem 1 mieści się Dom Śląski

Pod numerem 4 mieściła się siedziba części Służby Bezpieczeństwa Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej / Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Krakowie co było wynikiem przeniesienia po przemianowaniu aparatu bezpieczeństwa publicznego na Służbę Bezpieczeństwa siedziby Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego z położonego nieopodal (w ramach tego samego kompleksu budynków) placu Inwalidów (wówczas placu Wolności) 3.

Pod numerem 57 znajduje się budynek Biprostalu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zarchiwizowana kopia. [dostęp 2015-10-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-10-03)].