Ulica Lwowska w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Flag of Warsaw.svg Warszawa
ulica
Lwowska
Śródmieście Południowe
Długość: 310 m
Ulica Lwowska przy placu Politechniki
Ulica Lwowska przy placu Politechniki
Przebieg
Ikona ulica plac.svg pl. Politechniki
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 260 m ul. Koszykowa
Ikona ulica z lewej.svg 310 m ul. Piękna
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica  Lwowska
ulica Lwowska
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
ulica  Lwowska
ulica Lwowska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica  Lwowska
ulica Lwowska
Ziemia52°13′17,1″N 21°00′44,5″E/52,221417 21,012361

Ulica Lwowska – ulica w śródmieściu Warszawy.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Ulica biegnie od placu Politechniki w kierunku północnym do ulicy Pięknej[1]. Po drodze krzyżuje się z ulicą Koszykową. Ulica jest jednokierunkowa; ruch samochodów jest możliwy wyłącznie z kierunku placu Politechniki.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Odcinek ulicy między ulicami Piękną i Koszykową istniał już ok. 1820[2]. Odcinek południowy zaczęto przebijać ok. 1900 w związku z parcelacją folwarku Koszyki[2]. Stała się ona częścią ulicy Wielkiej[2] i według różnych źródeł była albo objęta jej nazwą lub nazywana Nowowielką[1]. Obecna nazwa została nadana w 1922[2].

Pod koniec XIX wieku jej rozwój był związany z budową nowoczesnych wodociągów, kompleksu budynków Warszawskiego Instytutu Politechnicznego (późniejszej Politechniki) oraz hali targowej Koszyki. Zamieszkiwała tam rosyjskojęzyczna kadra naukowa Instytutu, polscy i żydowscy przedsiębiorcy oraz przedstawiciele wolnych zawodów. W latach 1904–1914 został zabudowana przeważnie pięciopiętrowymi kamienicami[2].

Mimo toczących się tu walk podczas powstania warszawskiego (znajdująca się tam reduta broniona przez batalion „Golski” nie została zdobyta przez Niemców), ulica i jej zabudowa przetrwała wojnę bliska oryginalnego kształtu. Zniszczeniu uległy jedynie dwa domy przy placu Politechniki. Dzięki temu znajduje się przy niej kilka kamienic wpisanych do rejestru zabytków, podobnie jak i jej cały układ przestrzenny. Stanowi unikatowe w skali Warszawy, zachowane zwarte wnętrze miejskie z początku XX wieku.

W części północnej, za skrzyżowaniem z ulicą Koszykową, wzniesiono nowoczesne budynki biurowe.

Ważniejsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 445. ISBN 83-01-08836-2.
  2. a b c d e Eugeniusz Szwankowski: Ulice i place Warszawy. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1970, s. 109.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]