Uplifting trance

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Uplifting trance
Pochodzenie Europa
Czas i miejsce powstania koniec lat 90. – Niemcy
Instrumenty syntezatory, samplery, automaty perkusyjne
Największa popularność obecnie
Gatunki pokrewne Trance

Uplifting trance – termin często używany jako określenie głównego nurtu trance charakteryzującego się lekkimi, utrzymanymi w pozytywnym duchu melodiami, nierzadko z dodatkiem kobiecych wokali.

Jako brzmień głównych używa się najczęściej brzmień, które nie są agresywne, nadające panoramę i rozmycie, używa się także wszelkiego rodzaju brzmień fantasy o podobnej charakterystyce efektów, ale w skład wchodzą leady wyróżniające się soczystością i miękkością. Bardzo często spotykane są brzmienia pianina o rozmytej barwie, z dodatkiem echa.

Ciekawą rzeczą, jaka występuje w tym gatunku jest odmienna kompresja, która wyróżnia go spośród innych gatunków muzycznych. Nacisk jest kładziony na dwa zakresy kompresji:

  • Pierwszym jest zakres pasma od 40 Hz do 160 Hz, mającym na celu dać jak najlepsze odczucie głębi basu. Kick jest bardzo dobrze słyszalny i wyczuwalny. Co ciekawe jego charakterystyka sięga wysokich tonów.
  • Drugim jest pasmo sięgające od 6 kHz aż po 16 kHz. I w tym zakresie najczęściej "ubite" są wszelkie brzmienia i elementy perkusyjne. Jedynym elementem zajmującym pasmo poniżej podanych tu wartości przypada brzmieniom typu pluck.
(audio)

Inavon - The Fire Age

Ciekawym zjawiskiem jest najczęściej całkowite pominięcie pasma o wartości 1 kHz. Zjawisko to występuje praktycznie w każdej produkcji. Gatunek ten charakteryzuje specyficzną grą przynajmniej dwóch linii basowych, z czego jedna pozbawiona jest niższych tonów, grająca najczęściej w linii arpeggio z dodatkiem delayów i pogłosu. Druga linia basowa gra najczęściej dolne partie pomiędzy 40-80 Hz, nadając całości głębi.

W gatunku tym daję się zauważyć wiele elementów "napędzających" klimat. Dzieje się tak za sprawą brzmień zaliczanych do plucków i arpów generowanych najczęściej własnoręcznie, które wzbogacone są przez odpowiednio ustawiony efekt delay, powielając nutę i tworząc linie melodyczną, która wypełnia pustą przestrzeń pomiędzy głównymi nutami. Następnym elementem nadającym produkcji pędu, są elementy perkusyjne, tj. hi-haty - niezwykle częste i ustawione gęsto, grające na odpowiednim zakresie, najczęściej zaczynającym się od 10 kHz. Jako dopełnienie stosowane są clapy odróżniające się od pozostałych, najczęściej długie i o specyficznej barwie przesteru. Najczęściej używanymi efektami są tzw. efekty typu "fade in" i "fade out" mające wprowadzać lub zakańczać daną fazę.