Urbarz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Urbarz klasztoru dominikanek z Freiburga (rozpoczęty w 1309)

Urbarz (łac. urbarium) - księga zawierająca spis majątku danego właściciela ziemskiego oraz powinności, głównie pańszczyźnianych, jego poddanych. Urbarze prowadziły cesarstwa, królestwa,[1] księstwa, ziemie, ordynacje czy miasta. W Polsce występowały od XV wieku (Urbarz Trzebnicki z 1410) do końca XVIII. Obecnie urbarze są cennym źródłem dla historyków.

Uwagi

Przypisy

  1. Martin Votruba: Maria Theresa's Urbarium. Slovak Studies Program, University of Pittsburgh.