Valentin Eck

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Valentin Eck (Ecchius) (ur. ok. 1494 w Lindau (Bodensee), zm. przed 28 września w 1556 w Bardiowie) - szwajcarski wędrowny humanista, poeta neołaciński i uczony. Powiązany z Akademią Krakowską i krakowskim środowiskiem wczesnohumanistycznym.

Pochodził z Lindau (Bodensee). Studiował wpierw w Lipsku, a w latach 1511-1517 w Krakowie. W 1513 otrzymał bakalaureat w Akademii Krakowskiej.

W 1517 przeniósł się na Węgry, obejmując rektorat szkoły w Bardiowie. Stale utrzymywał jednak kontakty z Polską. W roku 1520-21, a być może również 1537-1539, wykładał w Krakowie. Tam też drukował większość swoich prac. Do jego przyjaciół należeli Rufolf Agricola (Młodszy), Jan Dantyszek, Jan z Wiślicy, Ludwik Decjusz, Leonard Coxe.

Głównym dziełem Ecka jest podręcznik sztuki wierszowania De versificandi arte opusculum, wydany w 1515, 1521 i 1539. Eck jest ponadto autorem wierszy i dzieł prozą, przeważnie o treści publicystycznej - np. panegiryku o zwycięstwie Zygmunta I pod Orszą z 1514. Utwór polityczny De Reipublicae administratione dialogus (1520) opierając się na Platońskiej filozofii państwa kreśli wzorzec renesansowego władcy jako osoby o rozległej wiedzy i wysokich standardach moralnych.

Prowadził także działalność edytorską - razem z Rudolfem Agricolą wydawał teksty autorów klasycznych.

Dzieła[edytuj]

  • Elegiacum Carmen in laudem Philippi Bervaldi, ad Rudolphum suum Agricolam..., Cracoviae 1512
  • Hymnus exhortatorius ad Cracoviam..., 1514
  • Lucii Flori Bellorum Romanorum Libr. IV..., 1515
  • De arte versificandi opusculum..., 1515, 1521, 1539
  • Utrum prudenti Viro sit ducenda Vxor, 1518
  • Ad Clarissimos Viros, Dominum Petrum Czipser, et Andream Reuber, Bartphani populi..., 1518
  • De Mundi contemptu et Virtute amplectenda Dialogus... 1519, 1528
  • Apophoreticum Carmen de Christi Natiuitate, Elegis compositum..., 1520
  • De Reipublicae administratione Dialogus..., 1520
  • Q. Horatii Flacci Liber de Arte Poetica ad Pisones..., 1521
  • Q. Horatii Flacci Epistolarum Libri II..., 1522
  • De Ratione legendi Auctores Libellus, 1525, 1534
  • Aurelii Prudentii Clementis Viri Consularis Liber Peristephanon, hymnos in laudem Sanctorum, qui Martyrio coronati sunt, complexus..., 1526
  • Diui Aurelii Augustini, Hipponensis Episcopi, de Vita Christiana ad sororem suam viduam Liber I..., 1529
  • Epigrammatum Sacrorum Liber..., 1537
  • Epigrammata Pannoniae Luctui, quo Principum aliquot et insignium Virorum mortesaliique funesti Casus deplorantur..., 1544
  • Elegiacon ad doctissimum Virum D. Joannem Benedictum, Cracou... Canonicum..., 1545

Bibliografia[edytuj]

  • Mała encyklopedia kultury antycznej, Warszawa 1990
  • Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny, Warszawa 1989