Viktor Borisov

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Viktor Borisov
Pełne imię i nazwisko Viktor Vasilyevich Borisov
Data i miejsce urodzenia 17 października 1941
Uzbecka SRR
Data i miejsce śmierci 16 maja 2015
Moskwa
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
FK Yangiyer ? (?)
Kariera trenerska
Lata Klub
199? Taszkentkabel Taszkent (asystent)
1979 Buston Dżyzak (asystent)
1979 Buston Dżyzak
1980 Buston Dżyzak (dyr.techniczny)
1982 Soxibkor Xalqobod
1984–1985 Uzbecka SRR U-18
1986–1987 Uzbecka SRR
1988–1990 Paxtakor Taszkent (asystent)
1992 Soʻgʻdiyona Dżyzak (asystent)
1993 Soʻgʻdiyona Dżyzak
1995 Traktor Taszkent (asystent)
1996 Traktor Taszkent
1997 FK Andijon
1997–1998 Nasaf Karszy
2000–2004 Uzbekistan U-23
2000 Uzbekistan

Viktor Borisov, uzb. cyr. Виктор Борисов, ros. Виктор Васильевич Борисов, Wiktor Wasiljewicz Borisow (ur. 17 października 1941, Uzbecka SSR; zm. 16 maja 2015 w Moskwie, Rosja) – uzbecki piłkarz pochodzenia rosyjskiego, grający na pozycji napastnika, trener piłkarski. W 2004 otrzymał obywatelstwo rosyjskie.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

W 1978 rozpoczął karierę piłkarską w drużynie FK Yangiyer, ale z powodu kontuzji kostki był zmuszony wcześnie zakończyć karierę piłkarską[1].

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarza rozpoczął pracę szkoleniowca. W latach 70. XX wieku trenował zakładową drużynę Taszkentkabel Taszkent, która reprezentowała zakład o identycznej nazwie. W 1979 dołączył do sztabu szkoleniowego Bustonu Dżyzak, gdzie najpierw pomagał trenować, a w drugiej połowie stał na czele zespołu. W następnym roku objął stanowisko dyrektora technicznego klubu. W latach 1980-1982 uczył się w Wyższej Szkole Trenerskiej w Moskwie. W 1982 prowadził też Soxibkor Xalqobod. Od 1984 do 1987 trenował najpierw juniorską, a potem pierwszą reprezentację Uzbeckiej SRR, która dotarła do finału Spartakiady Narodów ZSRR w 1986. Od 1988 do 1990 pomagał trenować Paxtakor Taszkent. W 1992 pracował w klubie Soʻgʻdiyona Dżyzak, a w następnym roku prowadził klub z Dżyzaku. W 1995 pomagał trenować Traktor Taszkent, a w 1996 stał na czele Traktoru. W 1997 najpierw kierował FK Andijon, a w lipcu 1997 został mianowany na stanowisko głównego trenera Nasafa Karszy. Od 2000 do 2004 stał na czele młodzieżowej reprezentacji Uzbekistanu. Również w lutym 2000 został zaproszony na stanowisko selekcjonera narodowej reprezentacji Uzbekistanu[2], z którą zdobył zwycięstwo 8-1 z Mongolią, ale potem był zmieniony na Pawła Sadyrina. W 2004 po otrzymaniu obywatelstwa rosyjskiego przeniósł się do Moskwy[3].

16 maja 2015 zmarł w Moskwie w wieku 74 lat[4].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Buston Dżyzak
Soʻgʻdiyona Dżyzak
młodzieżowa reprezentacja Uzbekistanu

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • najlepszy trener roku w Uzbekistanie: nr 2, nr 3, nr 3

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]