Bob Houghton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bob Houghton
Ilustracja
Imię i nazwisko Robert Douglas Houghton
Data i miejsce urodzenia 30 października 1947
Anglia
Pozycja pomocnik
Kariera klubowa
Lata Klub
1966–1969
1969–1970
1970–1971
1971–1975
Fulham
Brighton & Hove Albion
Hastings United
Maidstone United
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1970–1971
1971–1975
1974–1980
1980
1980–1982
1982–1984
1984–1986
1987–1989
1990–1992
1993
1994–1995
1996
1997–1999
2000
2001
2002–2003
2005
2005–2006
2006–2011
Hastings United
Maidstone United
Malmö FF
Ethnikos Pireus
Bristol City
Toronto Blizzard
Al-Ittihad
Örgryte IS
Malmö FF
Al-Ittihad
FC Zürich
Colorado Rapids
 Chiny
Shaanxi Chanba
Sichuan Guancheng
Hangzhou Nabel Greentown
 Uzbekistan
Changsha Ginde
 Indie

Robert Douglas Houghton (ur. 30 października 1947) – angielski piłkarz i trener, grający podczas kariery na pozycji pomocnika.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Bob Houghton rozpoczął swoją karierę w pierwszoligowym Fulham F.C. w 1967 roku. Z Fulham spadł do drugiej ligi w 1968. W latach 1969–1970 był zawodnikiem trzecioligowego klubu Brighton & Hove Albion. W ostatnich latach kariery był grającym trenerem półprofesjonalnych klubów Hastings United i Maidstone United.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Jeszcze jako piłkarz Houghton został trenerem. W 1974 został trenerem szwedzkiego Malmö FF. Z Malmö trzykrotnie zdobył mistrzostwo Szwecji w 1974, 1975, 1977, czterokrotnie Puchar Szwecji w 1974, 1975, 1978, 1980. W 1979 doprowadził Malmö do największego sukcesu w jego historii jakim był finał Pucharu Europy w 1979, gdzie Malmö uległo angielskiemu Nottingham Forest 0-1. W tym samym roku Malmö zastąpiło Forest w Pucharze Interkontynentalnym, gdzie dwukrotnie uległo paragwajskiej Olimpii Asunción 1-2 i 0-1.

Po opuszczeniu Szwecji Houghton wyjechał do Grecji, gdzie krótko prowadził Ethnikos Pireus, po czym powrócił do Anglii by prowadzić Bristol City. Z Bristolem spadł z drugiej do trzeciej ligi w 1981. W 1982 rozpoczął mało owocną wędrówkę po świecie i kolejno prowadził kanadyjski Toronto Blizzard, saudyjski Al-Ittihad Dżudda, szwedzki Örgryte IS i ponownie Malmö FF i Al-Ittihad, szwajcarski FC Zürich oraz amerykański Colorado Rapids.

W 1997 objął posadę selekcjonera reprezentacji Chin. Reprezentacje Państwa Środka prowadził do 1999. Odszedł po przegranych eliminacjach do Igrzysk Olimpijskich w Sydney. Pozostał jednach w Chinach i przez kolejne cztery lata prowadził tamtejsze kluby. W 2005 prowadził reprezentację Uzbekistanu, z którą przegrał eliminacje Mistrzostw Świata 2006 w barażu kontynentalnym z Bahrajnem. W 2005 prowadził chiński klub Changsha Ginde, z którym zajął 13-te, przedostatnie miejsce w Chinese Super League. Od 2006 Houghton jest selekcjonerem reprezentacji Indii. W 2007 roku przegrał po dwumeczu z Libanem eliminacje Mistrzostw Świata 2010. Mimo porażki w eliminacjach Houghton zachował stanowisko selekcjonera. W 2008 wygrał z reprezentacją Indii AFC Challenge Cup, co oznaczało wywalczenie awansu do Pucharu Azji, po 27-letniej przerwie. W 2010 przedłużył kontrakt z Indyjską Federacją do 2013[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]