Władysław Drucki-Lubecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Władysław ks. Drucki-Lubecki (ur. 1864, zm. 7 kwietnia 1913 w Teresinie) – polski ziemianin kresowy i działacz społeczny, właściciel dóbr w Teresinie (1909–1913), prezydent Grodna w 1907.

Życiorys[edytuj]

Był wnukiem ministra skarbu Królestwa Polskiego Franciszka Ksawerego Druckiego Lubeckiego (1778–1846). Żonaty z Marią Joanną z Zamojskich, miał z nią syna Jana (ur. 1894). Studiował na Uniwersytecie w Dorpacie[1]. Odziedziczył po rodzinie liczne majątki na Grodzieńszczyźnie i Polesiu (m.in. w Szczuczynie, Stanisławowie i Poniemuniu).[potrzebny przypis] Pod koniec XIX wieku wzniósł pałac w Szczuczynie, który zachował się do chwil obecnych. W 1907 pełnił obowiązki prezydenta Grodna. W 1909 zakupił od Mieczysława Epsteina pałac w Teresinie. Był założycielem i pierwszym prezesem Towarzystwa Automobilistów Królestwa Polskiego. Zginął zastrzelony na terenie dóbr w Teresinie na Mazowszu. Jego śmierć stała się początkiem jednego z najdłuższych procesów na ziemiach polskich, oskarżano o nią barona Jana K.A. Bispinga von Gallen, ordynata na Massalonach i szambelana papieskiego (został ostatecznie uniewinniony w 1928)[2].

Dobra teresińskie odziedziczył po nim syn Jan Drucki-Lubecki, który w 1927 ofiarował kilkanaście hektarów ziemi zakonowi franciszkanów (w Niepokalanowie). "Panią na Szczuczynie" została żona Maria Joanna Drucka-Lubecka, która w 1930 objęła również kuratelę nad dobrami w Teresinie.

Przypisy

  1. Notatka na stronie poświęconej Konwentowi Polonia
  2. Adam Węgłowski, Polska sprawa Sherlocka Holmesa, „Ciekawostki historyczne”, 2 marca 2015.

Bibliografia[edytuj]


Poprzednik
Coat of Arms of Hrodna, Belarus, 1845.png Prezydenci Grodna
1907
Coat of Arms of Hrodna, Belarus, 1845.png Następca
Edward Listowski