Władysław Jażdżewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Jażdżewski
Data i miejsce urodzenia 28 sierpnia 1835
Poznań
Data i miejsce śmierci 28 czerwca 1895
Poznań
Miejsce spoczynku Cmentarz Zasłużonych Wielkopolan
Zawód, zajęcie adwokat, archeolog

Władysław Jażdżewski (ur. 28 sierpnia 1835 w Poznaniu, zm. 28 czerwca 1895 tamże)[1] – adwokat, archeolog, społecznik i członek Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był uczniem gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu. Następnie kształcił się na uniwersytetach w Berlinie i we Wrocławiu. W 1862 uzyskał patent asesorski. Był adwokatem i notariuszem w Bleicherode i w Nordhausen. Brał udział w kampaniach 1866 i 1870–1871. Potem powrócił do Poznania na stałe, gdzie obdarzono go godnością radcy sprawiedliwości (Justizrat).

Z zamiłowania był archeologiem. Jako członek Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk zorganizował Komisję, a następnie Wydział Archeologiczny PTPN oraz był redaktorem "Roczników" Towarzystwa[2]. Był współredaktorem czasopisma „Zapiski archeologiczne poznańskie”. Opublikował pracę „Wykopaliska jarocińskie”. W „Wiadomościach Numizmatyczno-Archeologicznych” publikował swoje doniesienia naukowe na temat wykopalisk w okolicach Poznania.

Zmarł 1895 r. w Poznaniu. Spoczywa na Cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Władysław Jażdżewski - www.sejm-wielki.pl
  2. U źródeł archeologii Wielkopolski - www.muzarp.poznan.pl
  3. Red. Maria Aleksandra Smoczkiewiczowa – "Cmentarz Zasłużonych na Wzgórzu św. Wojciecha w Poznaniu", PWN, Warszawa-Poznań 1982, s. 47, ​ISBN 83-01-04101-3