Władysław Szymkowiak
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Zawód, zajęcie |
działacz śpiewaczy |
Odznaczenia | |
![]() |
Władysław Szymkowiak (ur. 9 czerwca 1899 w Essen, zm. 16 stycznia 1951 w Poznaniu[1]) – polski działacz śpiewaczy, księgowy.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Był synem kowala Michała i Stanisławy z domu Musielskiej – rodzina wyemigrowała z leszczyńskiego za pracą, ale kładła duży nacisk na polskie wychowanie patriotyczne. W młodości wstąpił do Sodalicji Mariańskiej w Essen, a także miejscowego polskiego Koła Śpiewu "Dzwon". W 1920 przeprowadził się do Poznania, gdzie zamieszkał przy ul. Patrona Jackowskiego na Jeżycach i gdzie w 1922 ściągnął resztę rodziny[1].
Początkowo pracował jako fryzjer, a potem został księgowym w poznańskim Okręgowym Związku Kas Chorych. Kierował przez wiele lat chórem świetlicowym Ubezpieczalni Społecznej. Śpiewał też w Kole Śpiewaczym im. Stanisława Moniuszki, założonym przez reemigrantów z Westfalii. Brał udział w najważniejszych występach, zawodach i popisach śpiewaczych w Poznaniu. Występował też w Warszawie (1922), Pradze (1928) oraz w radiowych audycjach chóralnych. Od 1933 pełnił funkcję skarbnika zarządu głównego Wielkopolskiego Związku Śpiewaczego (w 1946 ponownie wybrano go na to stanowisko)[1].
Podczas okupacji niemieckiej przechował dużą część mienia Koła Śpiewaczego im. Moniuszki: fortepian, nuty, akta, protokoły, sztandar i pieczęć. Pozostawił po sobie m.in. cenną z historycznego punktu widzenia Księgę sprawozdań rocznych Koła Śpiewaczego im. Moniuszki w Poznaniu 1920-1951. W kole tym pełnił m.in. rolę wiceprezesa (1930, 1936-1937). Członkiem zarządu koła pozostawał do 25 czerwca 1950. Zmarł tragicznie[1].
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]Otrzymał m.in.:
- Srebrny Krzyż Zasługi,
- Odznakę Honorową III i II stopnia Związku Polskich Zespołów Śpiewaczych[1].
W 1945 został członkiem honorowym Koła Śpiewaczego im. Stanisława Moniuszki[1].
Rodzina
[edytuj | edytuj kod]Miał rodzeństwo: siostrę Stanisławę i braci – Jana oraz Sylwestra. Ożenił się (jeszcze w Niemczech) z Anną z domu Kaźmierczak i miał z nią syna Włodzimierza[1].