Włośnica ber
Wygląd
![]() | |
Systematyka[1][2] | |
Domena | |
---|---|
Królestwo | |
Podkrólestwo | |
Nadgromada | |
Gromada | |
Podgromada | |
Nadklasa | |
Klasa | |
Nadrząd | |
Rząd | |
Rodzina | |
Rodzaj | |
Gatunek |
włośnica ber |
Nazwa systematyczna | |
Setaria italica (L.) P. Beauv. |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/30/Setaria_italica_MHNT.BOT.2015.34.19.jpg/220px-Setaria_italica_MHNT.BOT.2015.34.19.jpg)
Włośnica ber[3][4] (Setaria italica) – gatunek rośliny zbożowej (też pastewna) z rodziny wiechlinowatych (dawniej nazywanych trawami). Znana też jako proso włoskie[4], czumiza[5], ber[6], proso pałkowe[5], włośnica włoska[5], szarłat[5], szczypanki[5]. W Polsce rośnie jako antropofit zadomowiony. Pochodzi ze wsch. Azji, uprawiana głównie na Dalekim Wschodzie.
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]Wysokość 0,5-1 m, wiecha kłosokształtna, zwisająca.
Zmienność
[edytuj | edytuj kod]Wyróżnia się 2 podgatunki:
- włośnica ber (Setaria italica ssp. maxima) – najczęściej spotykana, uprawiana głównie w północnych Chinach, na Półwyspie Koreańskim i Japonii.
- włośnica mohar (Setaria italica ssp. moharium) – uprawiany jako roślina pastewna na Węgrzech oraz w krajach sąsiednich.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F. Stevens , Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-03-25] (ang.).
- ↑ Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Flowering plants and pteridophytes of Poland. A checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 2002. ISBN 83-85444-83-1.
- ↑ a b Jakub Mowszowicz: Pospolite rośliny naczyniowe Polski. Wyd. czwarte. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1979, s. 567. ISBN 83-01-00129-1.
- ↑ a b c d e Krzysztof Kwaśniewski. Uprawa bru w Małopolsce w XX w.,. „Lud”. 45, s. 203-222, 1958/1959.
- ↑ ber – Słownik języka polskiego PWN [online], sjp.pwn.pl [dostęp 2020-01-23] (pol.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Mała Encyklopedia Powszechna PWN, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1976
Identyfikatory zewnętrzne:
- BioLib: 42722
- EoL: 1114673
- EUNIS: 192741
- Flora of China: 200026272
- Flora of North America: 200026272
- GBIF: 5289698
- identyfikator iNaturalist: 168879
- IPNI: 1207294-2
- ITIS: 41248
- NCBI: 4555
- identyfikator Plant List (Royal Botanic Gardens, Kew): kew-442451
- Plants of the World: urn:lsid:ipni.org:names:1207294-2
- Tela Botanica: 63621
- identyfikator Tropicos: 25509961
- USDA PLANTS: SEIT