Wezyr

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wezyr (tur. wezir z arab. وزير wazir „podpora; pomocnik” od wazara „dźwigać”)[1] – od czasów Abbasydów najważniejszy urząd na dworze kalifów. Wzrost znaczenia wezyra miał związek z przyjęciem przez Abbasydów ceremoniału orientalnego, który uniemożliwiał władcy bezpośrednie komunikowanie się z poddanymi, co spowodowało, że wezyr stał się wyrazicielem woli kalifa[2]. Wezyr już od czasów Omajadów stał na czele kancelarii państwa, przez którą przechodziły dekrety kalifów[3].

Wezyrowie urzędowali także na dworach chanów[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Słownik Wyrazów Obcych: wezyr.
  2. Tadeusz Manteuffel, Średniowiecze, Wydawnictwo Naukowe PWN 1999, s. 72.
  3. Tadeusz Manteuffel, Średniowiecze, Wydawnictwo Naukowe PWN 1999, s. 73.
  4. Pod Zborowem chan krymski wysłał do Jana Kazimierza list, w którym zapraszał do rokowań: Jeźli WKM chcesz się z gościem i przyjacielem swoim porozumieć, wyślej pierwszego wezyra swego – wyślemy i my wezyra naszego – niechaj wiemy intencyą WKMci. Ofiarujemy przytem przyjaźń naszą. Do negocjacji król wyznaczył kanclerza Jerzego Ossolińskiego. Ludwik Kubala Szkice historyczne t.1 (1880) s. 146.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ph. K. Hitti, Dzieje Arabów, Warszawa 1969.
  • Tadeusz Manteuffel: Średniowiecze. Wydawnictwo Naukowe PWN, 1999.
  • J.C., Risler, La civilisation arabe, Paris 1945.