Wiaczasłau Kuzniacou

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiaczasłau Kuzniacou
Вячаслаў Кузняцоў
Pełne imię i nazwisko Wiaczasłau Mikałajewicz Kuzniacou
Data urodzenia 21 lutego 1947
Stały Pełnomocny Przedstawiciel Republiki Białorusi przy Ustawowych i Innych Organach Wspólnoty Niepodległych Państw
Okres od 16 czerwca 2000
do 26 lutego 2008
Nadzwyczajny i Pełnomocny Ambasador Republiki Białorusi w Chińskiej Republice Ludowej
Okres od 27 lutego 1995
do 10 marca 2000
Następca Uładzimir Rusakiewicz
Nadzwyczajny i Pełnomocny Ambasador Republiki Białorusi w Mongolii
Okres od 9 października 1998
do 10 marca 2000
Pierwszy Zastępca Przewodniczącego Rady Najwyższej Republiki Białorusi XII kadencji
Okres od 24 marca 1992
do 10 kwietnia 1995
Deputowany do Rady Najwyższej Białoruskiej SRR / Rady Najwyższej Republiki Białorusi XII kadencji
Okres od 1990
do 10 kwietnia 1995

Wiaczasłau Mikałajewicz Kuzniacou (biał. Вячаслаў Мікалаевіч Кузняцоў[a], ros. Вячеслав Николаевич Кузнецов, Wiaczesław Nikołajewicz Kuzniecow; ur. 21 lutego 1947) – białoruski polityk, w latach 1990–1995 deputowany do Rady Najwyższej Białoruskiej SRR / Rady Najwyższej Republiki Białorusi XII kadencji, w latach 1995–2000 ambasador Białorusi w Chińskiej Republice Ludowej i w Mongolii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 21 lutego 1947 roku. Ukończył Miński Instytut Radiotechniczny i Mińską Wyższą Szkołę Partyjną. Pełnił funkcję przewodniczącego Sowieckiej Rejonowej Rady Deputowanych Ludowych miasta Mińska[1]. W 1990 został deputowanym ludowym do Rady Najwyższej Białoruskiej SRR z Kolcowskiego Okręgu Wyborczego Nr 34 miasta Mińska[2]. Od 24 marca 1992 roku pełnił w niej funkcję pierwszego zastępcy przewodniczącego[3]. 27 lutego 1995 roku został mianowany przez prezydenta Nadzwyczajnym i Pełnomocnym Ambasadorem Republiki Białorusi w Chińskiej Republice Ludowej[4], w związku z czym 10 kwietnia 1995 roku jego mandat deputacki został wygaszony[2]. 9 października 1998 roku został mianowany jednocześnie Ambasadorem Białorusi w Mongolii[5]. Obie funkcje pełnił do 10 marca 2000 roku[6]. Od 16 czerwca 2000 roku[7] do 26 lutego 2008 roku był Stałym Pełnomocnym Przedstawicielem Republiki Białorusi przy Statutowych i Innych Organach Wspólnoty Niepodległych Państw[8].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Gramota Pochwalna Rady Ministrów Republiki Białorusi (21 lutego 1997) – za aktywną działalność na rzecz realizacji zewnętrznej politycznej strategii Republiki Białorusi, wzmacnianie autorytetu państwa na arenie międzynarodowej i w związku z 50-leciem dnia urodzenia[9];
  • Gramota Pochwalna Rady Ministrów Republiki Białorusi (20 lutego 2007) – za wieloletnią owocną pracę w organach państwowych, znaczny wkład w rozwój i umocnienie efektywnego współdziałania Białorusi z krajami Wspólnoty Niepodległych Państw[10].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zapis według oficjalnego wariantu języka białoruskiego. Alternatywna forma zapisu, według tzw. wariantu klasycznego (taraszkiewicy): Вячаслаў Мікалаевіч Кузьняцоў (czyt. Wiaczasłau Mikałajewicz Kuźniacou).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kto…, s. 151
  2. a b М. Гриб: Постановление Верховного Совета Республики Беларусь от 10 апреля 1995 г. №3695-XII (ros.). bankzakonov.com, 1995-04-10. [dostęp 2021-03-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-15)].
  3. С. Шушкевич: Постановление Верховного Совета Республики Беларусь от 24 марта 1992 г. №1543-XII (ros.). bankzakonov.com, 1992-03-24. [dostęp 2021-03-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-15)].
  4. А. Лукашэнка: Указ Прэзiдэнта Рэспублікі Беларусь ад 27 лютага 1995 г. №91 (biał.). bankzakonov.com, 1995-02-27. [dostęp 2021-03-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-14)].
  5. А. Лукашенко: Указ Президента Республики Беларусь от 9 октября 1998 г. №490 (ros.). pravo.levonevsky.org, 1998-10-09. [dostęp 2021-03-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-07-02)].
  6. А. Лукашэнка: Указ Прэзiдэнта Рэспублікі Беларусь ад 10 сакавiка 2000 г. №121 (biał.). bankzakonov.com, 2000-03-10. [dostęp 2021-03-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-14)].
  7. А. Лукашенко: Указ Президента Республики Беларусь от 16 июня 2000 г. №346 (ros.). bankzakonov.com, 2000-06-16. [dostęp 2021-03-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-30)].
  8. А. Лукашенко: Указ Президента Республики Беларусь от 26 февраля 2008 г. №119 (ros.). bankzakonov.com, 2008-02-26. [dostęp 2021-03-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-06-02)].
  9. С. Линг: Постановление Совета Министров Республики Беларусь от 21 февраля 1997 г. №111 (ros.). levonevski.net, 1997-02-21. [dostęp 2021-03-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-26)].
  10. С. Сідорскі: Пастанова Савета міністраў Рэспублікі Беларусь ад 20 лютага 2007 г. №217 (biał.). bankzakonov.com, 2007-02-20. [dostęp 2016-05-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-06-17)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Centrum Naukowo-Analityczne „Białoruska Perspektywa”: Kto jest kim w Białorusi. Białystok: Podlaski Instytut Wydawniczy, 2000, s. 313, seria: Biblioteka Centrum Edukacji Obywatelskiej Polska – Białoruś. ISBN 83-913780-0-4.