Wielki smog londyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wielki smog londyński
Ilustracja
Kolumna Nelsona podczas wielkiego smogu
Państwo  Wielka Brytania
Miejsce Londyn
Rodzaj zdarzenia Katastrofa ekologiczna
Data 5–9 grudnia 1952
Ofiary śmiertelne 12 tysięcy
Położenie na mapie Wielkiego Londynu
Mapa lokalizacyjna Wielkiego Londynu
miejsce zdarzenia
miejsce zdarzenia
Położenie na mapie Anglii
Mapa lokalizacyjna Anglii
miejsce zdarzenia
miejsce zdarzenia
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
miejsce zdarzenia
miejsce zdarzenia
Ziemia51°30′25″N 0°07′37″W/51,506944 -0,126944

Wielki smog londyński (ang. Great Smog of London) – utrzymutrzymujący się w Londynie od 5 do 9 grudnia 1952 smog utworzony z powodu sytuacji pogodowej i wyemitowania do atmosfery gazów, pochodzących głównie z kominów mieszkań i fabryk oraz spalin samochodowych.

Smog doprowadził do środowiskowej katastrofy oraz śmierci tysięcy londyńczyków. Większość ofiar wielkiego smogu zmarła na skutek niewydolności płuc oraz hipoksji. Oprócz tego bardzo wysokie stężenie dwutlenku siarki w atmosferze prowadziło do silnych uszkodzeń układu oddechowego oraz trwałego uszkodzenia oskrzeli, które w konsekwencji zebrało śmiertelne żniwo wśród mieszkańców Londynu[1].

Na początku grudnia Londyn został nawiedzony przez gęstą mgłę, oraz znacznego ochłodzenia powietrza. W konsekwencji mieszkańcy Londynu zużywali dużo większe niż zwykle ilości węgla do ogrzewania mieszkań. Rozprzestrzenienie zanieczyszczonego powietrza poza miasto utrudniała także inwersji temperatury. Powietrze zostało skażone wielkimi ilościami gazów oraz pyłu ze spalania węgla. Dodatkowym problemem była niska jakość używanego węgla, przez co do atmosfery dostawało się dużo szkodliwych substancji. W wyniku smogu odwołano przedstawienia na wolnym powietrzu oraz większość przedstawień teatralnych i kinowych.

Ze względu na fakt, że Londyn jest znany z mgieł, paniki wśród mieszkańców nie odnotowano, jednakże tylko pomiędzy 5 a 9 grudnia naliczono ponad 4 tysiące zgonów wywołanych komplikacjami oddechowymi powstałymi w wyniku wdychania smogu. Większość ofiar stanowili ludzie młodzi lub osoby w podeszłym wieku. W ciągu kolejnych tygodni na ostrą niewydolność oddechową zmarło dalsze 8 tysięcy osób, przez co łączna liczba ofiar wielkiego smogu, według współczesnych badań, wyniosła około 12 tysięcy.

Wieści o wielkim smogu odbiły się szerokim echem na świecie i przyczyniły się do wybuchu paniki na jego punkcie. W Wielkiej Brytanii wielki smog był powodem uchwalenia ustawy o czystym powietrzu w roku 1956, co doprowadziło do znacznej poprawy warunków życiowych w Londynie oraz redukcji emisji szkodliwych gazów w pozostałych miastach Wielkiej Brytanii. Zmiany jednak trwały latami i w grudniu 1962 roku w wyniki zanieczyszczenia powietrza zmarło kolejnych 750 osób[2][3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Camps, Francis E (Ed.) (1976). „Gradwohl's Legal Medicine, 3rd edition” Bristol: John Wright & Sons Ltd, page 236, ​ISBN 0-7236-0310-3​.
  2. „The Great Smog of London” (ang.). [dostęp 2018-09-05].
  3. Christopher Klein: „The Great Smog of 1952” (ang.). [dostęp 2018-09-05].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]