Wielkie Wniebowstąpienie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego
Храм Вознесения Господня
Distinctive emblem for cultural property.svg 7710482000[1]
cerkiew parafialna
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo

 Rosja

Miasto wydzielone

 Moskwa

Miejscowość

Moskwa

Wyznanie

prawosławne

Kościół

Rosyjski Kościół Prawosławny

Eparchia

moskiewska miejska

Wezwanie

Wniebowstąpienia Pańskiego

Wspomnienie liturgiczne

40. dzień po Passze

Położenie na mapie Moskwy
Mapa konturowa Moskwy, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego”
Położenie na mapie Rosji
Mapa konturowa Rosji, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego”
Ziemia55°45′27,91″N 37°35′44,20″E/55,757753 37,595611

Wielkie Wniebowstąpienie, pełna nazwa: cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego (ros. Большое Вознесение), dla odróżnienia od cerkwi Małe Wniebowstąpienieprawosławna cerkiew w Moskwie, siedziba parafii należącej do dekanatu centralnego eparchii moskiewskiej miejskiej.

Pierwsza cerkiew pod tym wezwaniem została wzniesiona na tym miejscu przed 1619. Była to budowla drewniana. W latach 1685–1689 na jej miejscu wzniesiono nową murowaną świątynię. Budowa współcześnie istniejącego (XXI w.) obiektu sakralnego została zrealizowana w dwóch etapach. Od 1798 do 1816 wzniesiono przedsionek, zaś od 1827 do 1840 – główną nawę cerkwi. Projektantami całości byli J. Bové i F. Szestakow. Zachowali oni z pierwotnej murowanej konstrukcji jedynie dzwonnicę[2].

W XIX w. i na początku XX stulecia cerkiew, dzięki swoim walorom akustycznym, stała się świątynią szczególnie chętnie odwiedzaną przez moskiewską prawosławną inteligencję. W niej w 1831 brał ślub Aleksander Puszkin. Po rewolucji październikowej cerkiew pozostawała czynna do 1931, w niej w 1925 patriarcha moskiewski i całej Rusi Tichon odprawił ostatnią w życiu Świętą Liturgię. Po 1931 dzwonnica cerkiewna została zburzona. Obiekt zaadaptowano na pracownie, laboratorium instytutu energetycznego, a następnie na salę koncertową[2].

Budynek został zwrócony Rosyjskiemu Kościołowi Prawosławnemu w 1990. 23 września 1990 patriarcha moskiewski i całej Rusi Aleksy II osobiście poprowadził do niej procesję z soboru Zaśnięcia Matki Bożej na Kremlu moskiewskim. W 1999 obiekt został powtórnie poświęcony, do 2004 odbudowano dzwonnicę[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]