Wiesław Wiatrak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiesław Wiatrak
Data i miejsce urodzenia 11 lipca 1933
Kraków
Data i miejsce śmierci 15 listopada 2017
Jaworze
Zawód, zajęcie konstruktor, wynalazca, nauczyciel akademicki
Strona internetowa

Wiesław Wiatrak (ur. 11 lipca 1933 w Krakowie[1], zm. 17 listopada 2017 w Jaworzu[2][3]) – polski konstruktor, wynalazca i nauczyciel akademicki[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był absolwentem Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Kościuszki w Krakowie. W latach 1951–1957 studiował na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej, gdzie od 1954 był młodszym asystentem w Zakładzie Teorii Mechanizmów i Rysunku Technicznego. Po studiach pracował jako konstruktor, zaś od 1961 jako główny konstruktor w Zakładach Metalowych w Nowej Dębie, gdzie konstruował między innymi silniki motorowerowe, motocyklowe oraz łodziowe. Z opracowanych przez Wiatraka silników, seryjnie produkowane były: S01-Z, S-38, Wiatr-2/W-2/. Od 1972 piastował funkcję kierownika Zakładu Konstrukcji Rozwojowych Ośrodka Badawczo-Rozwojowego w Fabryce Samochodów Małolitrażowych w Bielsku-Białej. W FSM inż. Wiatrak pracował, między innymi, nad konstrukcją Syreny Bosto, pochodnych inwalidzkich wersji Polskiego Fiata 126p oraz modyfikacjami Fiata 126: „Long”, „Bombel” i „Combi”. W latach 1980–1981 zaprojektował[1] samochód koncepcyjny FSM 106 Beskid, który z przyczyn ekonomiczno-politycznych nie wszedł do masowej produkcji. Zachowało się 6 pojazdów, wśród nich Beskid, którego właścicielem i użytkownikiem był inż. Wiatrak[4].

W latach 1983–1999 był wykładowcą filii Politechniki Łódzkiej w Bielsku-Białej (obecnie Akademia Techniczno-Humanistyczna w Bielsku-Białej)[2]. W latach 1975–1979 był członkiem Zarządu Głównego SIMP-Sekcja Samochodowa[1]. Wykładał na międzynarodowych konferencjach naukowych m.in.: „FISITA 1980” i „Engine 99” w Hamburgu, VII FIA - Estoril „Engine” - Brno 1997. Podczas konferencji „KONES” w Jastrzębiej Górze w 2001 r. przedstawił unikalną metodę zgazowywania węgla na ekologiczne paliwo wodorowe. Autor kilkunastu patentów krajowych i zagranicznych. Laureat nagród, m.in.: Naczelnej Organizacji Technicznej i Ministra Przemysłu Maszynowego. Kawaler Srebrnego Krzyża Zasługi. Uhonorowany przez American Biographical Institute w Detroit wpisem na listę dwóch tysięcy intelektualistów XX wieku zasłużonych dla techniki samochodowej.

Był członkiem założycielem (1974) i pierwszym przewodniczącym Zarządu Koła Łowieckiego „TUR” w Bielsku Białej, z którym związany był przez całe życie[5][6][7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Wiesław Wiatrak (pol.). sites.google.com. [dostęp 2017-11-23].
  2. a b Zmarł konstruktor legendarnego auta (pol.). bielsko.biala.pl. [dostęp 2017-11-23].
  3. Zmarł Wiesław Wiatrak. Inżynier, który mógł uratować polską motoryzację (pol.). moto.wp.pl. [dostęp 2017-11-23].
  4. http://www.mim.krakow.pl/wystawy-czasowe/beskidy-razem
  5. "Wydawnictwo pt. 40-lecie Koła Łowieckiego TUR, 1974-2014, Bielsko-Biała 2015"
  6. KŁ "Tur", www.rajcza.pl [dostęp 2017-12-03].
  7. Jubileusz, pzljeleniagora.republika.pl [dostęp 2017-12-03].