FSM Beskid

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
FSM Beskid
FSM Beskid z Muzeum Inżynierii Miejskiej w Krakowie
FSM Beskid z Muzeum Inżynierii Miejskiej w Krakowie
Inne nazwy FSM Beskid 106
Producent BOSMAL
FSM
Projektant Wiesław Wiatrak i Krzysztof Meisner
Zaprezentowany 1983
Okres produkcji 1983–1991 (tylko prototypy)
Miejsce produkcji Polska Bielsko-Biała
Dane techniczne
Segment A
Typy nadwozia 3–drzwiowy hatchback
Silniki Benzynowy:
1) 594 cm³, 20,6 kW (28 KM)
2) 704 cm³, 22 kW (30 KM)
Skrzynia biegów 4–biegowa manualna
Rodzaj napędu przedni
Długość 3235–3500 mm
Szerokość 1530 mm
Wysokość 1364 mm
Rozstaw osi 2150 mm
Masa własna 630–680 kg
Poj. zbiornika paliwa 45 l
Liczba miejsc 4 lub 5
Pojemność bagażnika 200/800 l
Ładowność 4 lub 5 osób + 50 kg
Dane dodatkowe
Konkurencja Łada Oka
Renault Twingo
Zastava Yugo Koral

FSM Beskid (FSM Beskid 106) − polski samochód koncepcyjny o jednobryłowym nadwoziu zaprojektowany na początku lat 80. XX wieku w Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Samochodów Małolitrażowych BOSMAL w Bielsku-Białej. Łącznie powstało 7 egzemplarzy tego modelu w czterech wersjach.

Historia i opis modelu[edytuj | edytuj kod]

FSM Beskid − tył pojazdu
Wnętrze FSM Beskid
Egzemplarz w kolorze białym z Muzeum Inżynierii Miejskiej w Krakowie

W 1981 roku zespół projektantów pod kierownictwem inż. Wiesława Wiatraka rozpoczął prace konstruktorskie nad Beskidem 106.

Projekt nadwozia opracował Krzysztof Meisner[1] z ASP w Warszawie. W 1982 roku były gotowe plany konstrukcyjne auta oraz rozpoczęto budowę pierwszego prototypu, który powstał w ciągu 10 miesięcy i został zaprezentowany w 1983 roku.

Karoseria odznaczała się bardzo niskim współczynnikiem oporu powietrza wynoszącym Cx=0,29, który powodował, że Beskid zużywał 3,9 l paliwa na 100 km przy prędkości 90 km/h.

Początkowo w aucie zamontowano chłodzony cieczą silnik o pojemności 594 cm³ i mocy maksymalnej 20,6 kW osiąganej przy 5500 obr./min.

W 1987 roku opracowano wersję modelu Beskid o długości 3,5 m z silnikiem z Polskiego Fiata 126 Bis. W 1991 roku powstała makieta teoretycznej produkcyjnej wersji samochodu, częściowo zunifikowana pod względem wyglądu zewnętrznego z Cinquecento. Przy jej opracowaniu konstruktorzy z ośrodka BOSMAL i plastycy z krakowskiej ASP skupili się głównie na dopracowaniu wnętrza pojazdu. W latach 80. nawiązano współpracę z FSO. Planowano wówczas wykorzystanie w Beskidzie elementów podwozia i silników modelu FSO Wars[2].

Z przyczyn ekonomiczno-politycznych nigdy nie rozpoczęto seryjnej produkcji. Powstało 7 prototypów tego samochodu, z czego 1 został rozbity w próbie zderzeniowej, a 6 przechodziło próby drogowe. Po 1989 roku władze nakazały zniszczenie prototypów, jednak inżynierowie nie wykonali polecenia. Beskida można dziś oglądać w Muzeum Motoryzacji w Warszawie (egzemplarz w kolorze żółtym), Muzeum Inżynierii Miejskiej w Krakowie (2 egzemplarze, w kolorze białym i zielonym), na Politechnice Opolskiej (egz. w kolorze białym), w Muzeum Techniki i Komunikacji w Szczecinie (egz. w kolorze zielonym) oraz w zakładowym muzeum ośrodka BOSMAL w Bielsku-Białej (egz. w kolorze kremowym). Dokumentacja została zniszczona wcześniej, gdyż musiał on ustąpić miejsca licencjonowanemu Cinquecento.

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Wersja Silnik: Układ zasilania: Średnica × skok tłoka: St. sprężania: Moc maksymalna: Maks. moment obrotowy 0-100 km/h: V-max:
703[3] R2 0,7 l (703 cm³) gaźnik b.d. 9,0:1 30 KM (22 kW) przy 4250 obr/min 50 N•m przy 2400 obr/min b.d. 125 km/h

Przypisy

  1. KRZYSZTOF MEISNER — ZASAMOCHODZENIE. MWW. [dostęp 2015-04-07].
  2. Zbigniew D. Skoczek: Beskid był pierwszy. Interia.pl, 5 maja 2007. [dostęp 10 lutego 2010].
  3. The true story of Beskid (1982). W: klassikaauto.pl [on-line]. [dostęp 05-10-2015].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]