Politechnika Krakowska im. Tadeusza Kościuszki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Politechnika Krakowska
im. Tadeusza Kościuszki
Cracow University of Technology
Ilustracja
Data założenia

1 kwietnia 1945[1]

Typ

publiczna

Patron

Tadeusz Kościuszko

Państwo

 Polska

Adres

ul. Warszawska 24
31-155 Kraków

Liczba pracowników
• naukowych

1925
1079

Liczba studentów

13 707[2]

Rektor

prof. dr hab. inż. arch. Andrzej Białkiewicz

Członkostwo

Socrates, EUA (European University Association) i EAIE (European Association for International Education)

Położenie na mapie Krakowa
Mapa konturowa Krakowa, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Politechnika Krakowska”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Politechnika Krakowska”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Politechnika Krakowska”
Ziemia50°04′18,1″N 19°56′38,8″E/50,071694 19,944111
Strona internetowa

Politechnika Krakowska im. Tadeusza Kościuszki – publiczna uczelnia o profilu technicznym w Krakowie.

W 2018 r. Politechnika Krakowska znalazła się w światowym rankingu najlepszych szkół wyższych w poszczególnych dyscyplinach – Academic Ranking of World Universities (ARWU). Politechnika Krakowska została sklasyfikowana w kategorii „Inżynieria” w dyscyplinie naukowej „Inżynieria chemiczna”[3]. Klasyfikacja w rankingu Szanghajskim 2019, w kategorii Inżynieria mechaniczna[4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Powstanie Politechniki Krakowskiej związane jest z konsekwencjami społeczno-politycznymi II wojny światowej. Wyniszczony kraj potrzebował inżynierów zdolnych do jego odbudowy. Ponadto w wyniku zmian terytorialnych Politechnika Lwowska, będąca najstarszą polską uczelnią techniczną, znalazła się w granicach ZSRR. Wobec zaistniałej sytuacji prof. Izydor Stella-Sawicki, który przed wojną kierował Katedrą Budownictwa i Inżynierii na Akademii Górniczej, zaproponował utworzenie wyższej szkoły technicznej w Krakowie. Koncepcja spotkała się z przychylnością rektora AG, prof. Walerego Goetla, jak i poparciem ministra oświaty, Stanisława Skrzeszewskiego. W 1945 minister oświaty zezwolił na organizację przy Akademii Górniczej wydziałów politechnicznych: Architektury, Leśnego oraz Inżynierii Lądowej, Wodnej i Mierniczej. Miały one odrębność administracyjną i budżetową, a także własny senat. Prorektorem nowo powstałych wydziałów został prof. Stella-Sawicki.

19 listopada 1946 władze państwowe wydały dekret o utworzeniu w ramach AG Wydziałów Architektury, Inżynierii i Komunikacji, nazwanych Wydziałami Politechnicznymi. Akt posiadał moc wsteczną obowiązującą od 1 kwietnia 1945, a dzień ten uznano za datę powstania Politechniki. W 1947 siedziby wydziałów przeniesiono do zaadaptowanych do celów edukacyjnych budynków przy ul. Warszawskiej – dawnych austriackich koszar im. arcyksięcia Rudolfa, które w okresie międzywojennym nosiły imię króla Jana III Sobieskiego. Pierwszym rektorem Politechniki Krakowskiej został prof. Ludomir Sleńdziński. Pełną niezależność uczelnia uzyskała 7 lipca 1954, gdy podjęto uchwałę nr 409 Rady Ministrów w sprawie utworzenia Politechniki Krakowskiej[5]. 30 września 1976 nadano jej imię Tadeusza Kościuszki.

Niemal od początku swego istnienia Politechnika Krakowska realizowała szeroki program działalności badawczej i współpracy z przemysłem. W efekcie do początku lat 70. trzy z czterech jej wydziałów uzyskały pełne uprawnienia akademickie do nadawania stopni naukowych doktora i doktora habilitowanego. W 1966 utworzono piąty w kolejności Wydział Chemiczny (dziś Wydział Inżynierii i Technologii Chemicznej). 9 lat później powstał Wydział Transportu (obecny Wydział Inżynierii Elektrycznej i Komputerowej Politechniki Krakowskiej). W 1999 utworzono siódmy Wydział; obecnie jest to Wydział Informatyki i Telekomunikacji Politechniki Krakowskiej.

Wydziały[edytuj | edytuj kod]

Jednostki międzywydziałowe[edytuj | edytuj kod]

  • Akademicki Inkubator Przedsiębiorczości
  • Biblioteka Politechniki Krakowskiej
  • Centrum e-Edukacji
  • Centrum Rozwoju i Kompetencji Przemysł 4.0
  • Centrum Sportu i Rekreacji
  • Centrum Szkolenia i Organizacji Systemów Jakości
  • Centrum Transferu Technologii
  • FutureLab PK
  • Kolegium Nauk Społecznych
  • Małopolskie Centrum Budownictwa Energooszczędnego
  • Międzynarodowe Centrum Kształcenia
  • Muzeum Politechniki Krakowskiej
  • Studium Języków Obcych

Poczet rektorów[edytuj | edytuj kod]

Obecne władze[edytuj | edytuj kod]

Rektor: prof. dr hab. inż. arch. Andrzej Białkiewicz

Prorektorzy

  • prof. dr hab. inż. Dariusz Bogdał
  • dr inż. Marek Bauer
  • dr hab. inż. arch. Tomasz Kapecki, prof. PK
  • dr hab. inż. Jerzy Zając, prof. PK

Wykładowcy[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Wykładowcy Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki.

Absolwenci[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Absolwenci Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki.

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

Ośrodki konferencyjno-wystawowe:

  • Galeria Politechniki Krakowskiej „Gil”
  • Pawilon Konferencyjno-Wystawowy „Kotłownia”
  • Galeria Sztuki A1
  • Galeria Wydziału Mechanicznego
  • Scena „Teatru Zależnego”

Kultura i sport studentów:

Liczba studentów uczelni[edytuj | edytuj kod]

Dane przekazane przez Uczelnię do GUS – stan na dzień 31.12.2021 r.
Ogółem w Politechnice Krakowskiej studiuje 13817 osób, w tym 265 cudzoziemców[8].

Typ studiów Liczba studentów
(wykładowy język polski)
Liczba studentów cudzoziemców
(wykładowy język angielski)
stacjonarne 10883 242
niestacjonarne 2642 14
doktoranckie 270 9
podyplomowe 644 0

Organizacje studenckie[edytuj | edytuj kod]

Eduroam na Politechnice Krakowskiej[edytuj | edytuj kod]

Politechnika Krakowska przyłączyła się do międzynarodowego projektu uczelnianych sieci bezprzewodowych eduroam. Eduroam jest dostępny dla wszystkich studentów PK.

Domy studenckie Politechniki Krakowskiej[edytuj | edytuj kod]

Politechnika Krakowska posiada cztery akademiki zlokalizowane na Czyżynach przy ulicy Stanisława Skarżyńskiego.

  • DS-1 „Rumcajs” ul. Skarżyńskiego 3, 31-866 Kraków
  • DS-2 „Leon” ul. Skarżyńskiego 5, 31-866 Kraków
  • DS-3 „Bartek” ul. Skarżyńskiego 7, 31-866 Kraków
  • DS-4 „Balon” ul. Skarżyńskiego 9, 31-866 Kraków

Od roku akademickiego 2014/15 funkcjonuje również akademik:

  • DS-B1 „Bydgoska” ul. Bydgoska 19A, 30-056 Kraków[9]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dekret z dnia 19 listopada 1946 r. o utworzeniu wydziałów architektury, inżynierii i komunikacji w Akademii Górniczej w Krakowie (z mocą wsteczną od 1 kwietnia 1945. Dz.U. z 1947 r. nr 8, poz. 38).
  2. PK w liczbach (pol.). pk.edu.pl. [dostęp 2020-03-11].
  3. ShanghaiRanking's Global Ranking of Academic Subjects 2018 – Chemical Engineering | Shanghai Ranking – 2018. shanghairanking.com. [dostęp 2019-01-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-07-01)].
  4. ShanghaiRanking's Global Ranking of Academic Subjects 2017 – Mechanical Engineering
  5. M.P. z 1954 r. nr 68, poz. 854).
  6. Wydział Inżynierii Materiałowej i Fizyki. oficjalna strona [dostęp 2022-05-26]
  7. Władze Wydziału – WIiTCh [dostęp 2020-10-26] (pol.).
  8. Politechnika Krakowska. [dostęp 2022-04-09].
  9. l, Dom Studencki nr B-1 – Osiedle Studenckie PK, akademiki.pk.edu.pl [dostęp 2017-03-07] (pol.).