Wiktar Michadziuk
Pełne imię i nazwisko |
Wiktar Arkadzjewicz Michadziuk |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
2 maja 1960 |
Deputowany do Izby Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi I kadencji | |
Okres |
od 27 listopada 1996 |
Poprzednik |
stanowisko utworzone |
Deputowany do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji | |
Okres |
od 9 stycznia 1996 |
Przynależność polityczna |
bezpartyjny, frakcja „Zgoda” |
Następca |
wybory nie odbyły się |
Wiktar Arkadzjewicz Michadziuk (biał. Віктар Аркадзьевіч Міхадзюк, ros. Виктор Аркадьевич Михадюк, Wiktor Arkadjewicz Michadiuk; ur. 2 maja 1960 w Chalkach w rejonie osipowickim) – białoruski inżynier, kołchoźnik i polityk, deputowany do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji, w latach 1996–2000 deputowany do Izby Reprezentantów Republiki Białorusi I kadencji.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Młodość i praca
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 2 maja 1960 roku we wsi Chalki, w rejonie osipowickim obwodu mohylewskiego Białoruskiej SRR, ZSRR. W 1982 roku ukończył Białoruski Instytut Mechanizacji Gospodarstwa Wiejskiego, uzyskując wykształcenie inżyniera mechanika. W latach 1982–1983 pracował jako inżynier w sowchozie „Osipowiczskij” w Osipowiczach. W latach 1983–1987 był głównym inżynierem w Wydziale Rolnictwa Osipowickiego Rejonowego Komitetu Wykonawczego. W latach 1987–1992 pełnił funkcję przewodniczącego kołchozu im. Wołodarskiego. W latach 1992–1996 pracował jako przewodniczący gospodarstwa kolektywno-udziałowego „Lipień” w rejonie osipowickim[1].
Działalność parlamentarna
[edytuj | edytuj kod]W drugiej turze wyborów parlamentarnych 28 maja 1995 roku został wybrany na deputowanego do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji z osipowickiego wiejskiego okręgu wyborczego nr 173[2]. 9 stycznia 1996 roku został zaprzysiężony na deputowanego[3]. Od 23 stycznia pełnił w Radzie Najwyższej funkcję członka Stałej Komisji ds. Rolnych i Rozwoju Socjalnego Wsi[4]. Był bezpartyjny[2], należał do popierającej prezydenta Alaksandra Łukaszenkę frakcji „Zgoda”. Od 3 czerwca był członkiem grupy roboczej Rady Najwyższej ds. współpracy z parlamentem Republiki Łotewskiej[5]. Poparł dokonaną przez prezydenta kontrowersyjną i częściowo nieuznaną międzynarodowo zmianę konstytucji. 27 listopada 1996 roku przestał uczestniczyć w pracach Rady Najwyższej i wszedł w skład utworzonej przez prezydenta Izby Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi I kadencji[6]. 27 listopada 1996 roku wszedł w skład nowo utworzonej Izby Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi I kadencji[6]. Pełnił w niej funkcję zastępcy przewodniczącego Komisji ds. Ekonomiki[1]. Zgodnie z Konstytucją Białorusi z 1994 roku jego mandat deputowanego do Rady Najwyższej zakończył się 9 stycznia 2001 roku; kolejne wybory do tego organu jednak nigdy się nie odbyły[7]. Jego kadencja w Izbie Reprezentantów zakończyła się 21 listopada 2000 roku.
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Wiktar Michadziuk jest żonaty, ma troje dzieci[1]. W 1995 roku mieszkał we wsi Lipień w rejonie osipowickim[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Kto… ↓, s. 185
- ↑ a b c Спіс дэпутатаў Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь, выбраных у другім туры галасавання 28 мая 1995 года. Centralna Komisja Republiki Białorusi ds. Wyborów i Prowadzenia Republikańskich Referendów. [dostęp 2019-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-05)]. (biał.).
- ↑ С. Шарецкий: Постановление Верховного Совета Республики Беларусь от 9 января 1996 г. №4-XIII. pravo.levonevsky.org, 1996-01-09. [dostęp 2018-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-09-13)]. (ros.).
- ↑ С. Шарецкий: Постановление Верховного Совета Республики Беларусь от 23 января 1996 г. №31-XIII. pravo.levonevsky.org, 1996-01-23. [dostęp 2019-09-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-31)]. (ros.).
- ↑ С. Шарецкий: Постановление Президиума Верховного Совета Республики Беларусь от 3 июня 1996 г. №345-XIII. bankzakonov.com, 1996-06-03. [dostęp 2019-06-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-29)]. (ros.).
- ↑ a b А. Лукашенко: Закон Республики Беларусь от 27 ноября 1996 г. № 819-XIII. Izba Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi, 1996-11-27. [dostęp 2019-06-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-09-15)]. (ros.).
- ↑ М. Грыб: Канстытуцыя 1994 года. Narodowy Internetowy Portal Prawy Republiki Białorusi, 1994-03-15. [dostęp 2020-04-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-04-28)]. (biał.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Centrum Naukowo-Analityczne „Białoruska Perspektywa”: Kto jest kim w Białorusi. Białystok: Podlaski Instytut Wydawniczy, 2000, s. 313, seria: Biblioteka Centrum Edukacji Obywatelskiej Polska – Białoruś. ISBN 83-913780-0-4.
- Absolwenci Białoruskiego Instytutu Mechanizacji Gospodarstwa Wiejskiego
- Białoruscy inżynierowie
- Deputowani do Izby Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi I kadencji
- Deputowani do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji
- Przewodniczący kołchozów i dyrektorzy sowchozów na Białorusi
- Urodzeni w 1960