Sowchoz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Sowchoz (ros. совхоз, ukr. радгосп) – państwowe gospodarstwo rolne, charakterystyczne dla gospodarki ZSRR.

Pierwsze sowchozy utworzono po opublikowaniu 14 października?/27 października 1917 dekretu o ziemi[1]. Początkowo tworzono je na części wywłaszczanych folwarków, a później na niektórych gruntach przejmowanych przez państwo[1]. Sowchozy miały być wzorowymi, wyspecjalizowanymi i zmechanizowanymi przedsiębiorstwami produkcyjnymi[1]. W tych gospodarstwach obowiązywało centralne planowanie oraz prowadzono częściowo fikcyjny rozrachunek finansowy. Przez cały czas istnienia sowchozy napotykały problemy gospodarcze.

W 1974 roku istniało 17,7 tys. sowchozów, a w 1989 23,3 tys. gospodarujących na 107,9 mln hektarów. Pogłowie bydła posiadanego przez sowchozy wynosiło 41,3 mln sztuk (w tym 12,7 mln krów), 26,9 mln sztuk świń, 65 mln sztuk owiec i kóz[1]. Podczas rządów Michaiła Gorbaczowa częściowo zreformowano sowchozy w ramach pieriestrojki. Po upadku Związku Radzieckiego i przywrócenia prywatnej własności ziem część sowchozów rozwiązano[1].

Przypisy

  1. a b c d e sowchozy. encyklopedia.pwn.pl. [dostęp 2017-08-28].