Willa Rassalskich w Łodzi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Willa Rassalskich
Obiekt zabytkowy nr rej. A/347 z 27 grudnia 1993 r.[1]
Ilustracja
Widok willi obecnie (maj 2008)
Państwo  Polska
Miejscowość Łódź
Adres ul. St. Wigury 4/6[1][a]
Styl architektoniczny eklektyzm
Architekt Leon Lubotynowicz
Ukończenie budowy 1925 r.
Pierwszy właściciel Ignacy Rassalski
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
Willa Rassalskich
Willa Rassalskich
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Willa Rassalskich
Willa Rassalskich
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Willa Rassalskich
Willa Rassalskich
Ziemia51°45′22,23″N 19°27′37,76″E/51,756175 19,460489

Willa Rassalskicheklektyczna willa znajdująca się na ulicy St. Wigury 4/6 w Łodzi.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Willa została wybudowana w 1925 r. według projektu Leona Lubotynowicza, na zlecenie Ignacego Rassalskiego[2][3][b].

Po wojnie w budynku mieściły się m.in. siedziba PPS, prokuratora, przedszkole[2][3] oraz restauracje[potrzebny przypis].

W 1992 r. po decyzji Sądu Najwyższego wille zwrócono spadkobiercy właściciela, który na podstawie projektu inżyniera architekta G. Zielińskiego pod nadzorem wojewódzkiego konserwatora zabytków przebudował obiekt – po remoncie mieściła się tu restauracja „Ziemia obiecana” i pensjonat o nazwie „Deja Vu”, który funkcjonował do 2003 r.[2][3] Projekty odtworzeniowe wykonali J. Dominikowski i Z. Władyka oraz Wiesław Budziejewski.[potrzebny przypis]

Wnętrze willi zdobyło nagrodę prezydenta miasta Łodzi i uzyskało tytuł Najlepszego Wnętrza Roku 2007 w konkursie Fundacji Ulicy Piotrkowskiej. Jury doceniło przywrócenie pierwotnego podziału parteru oraz dobór mebli, obrazów, bibelotów i dodatków. Projekty wykonały A. Talczewska i D. Jackowska. Odnowieniem obiektu kierowali Marek i Monika Dudkiewiczowie, pod nadzorem wojewódzkiego konserwatora zabytków[4][5]

Oprócz willi, do rejestru zabytków woj. łódzkiego wpisany jest także, położony na jej tyłach, ogród – do spisu został dodany pod numerem A/366 27 września 1996 r.[1]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. „Rejestr zabytków woj. łódzkiego” podaje pierwotny adres – ul. Wigury 4.
  2. Ignacy Rassalski był łódzkim przedsiębiorcą, produkującym przy ulicy Przybyszewskiego sznury i liny. Była to największa w Polsce fabryka tego typu w Polskich rękach. Przedsiębiorca został zabity w 1943 r. w Warszawie przy ulicy Wspólnej 18.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo łódzkie. 2019-12-31. s. 48. [dostęp 2011-08-30].
  2. a b c Łódź – Willa Rassalskich. Łódzkie Dwory i Pałace. [dostęp 2019-12-19].
  3. a b c Ryszard Bonisławski, Joanna Podolska. Łódź Śródmieście, część pierwsza. „Spacerownik”, s. 15, 2007-05-17. Łódź: Gazeta Wyborcza. 
  4. Najlepsze wnętrze roku. Fabrykancka.pl, 2008-03-20. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-27)].
  5. Najlepsze wnętrze roku. Łódź Gazeta.pl, 2008-03-20.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]