Wincenty Kasprzycki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Młyn w Strawberry nad Tamizą, 1845

Wincenty Kasprzycki (ur. 1802, zm. 27 maja 1849 w Warszawie) – polski malarz pejzażysta i litograf polski.

Studia odbył w Warszawie i Wilnie. Specjalizował się w pejzażach i wedutach m.in. Warszawy, Wilanowa, Natolina, Morysina, Gucina, „Cmentarz Powązkowski”. Portrety małżeństwa Puchałów, W. Piaseckiego i innych ożywionych sztafażem. Malował też widoki wnętrz, m.in. Widok Wystawy Sztuk Pięknych w Warszawie w 1828 roku. Obrazy Wincentego Kasprzyckiego znajdują się w Galerii w Wilanowie, Galerii Mielżyńskich w Poznaniu i Muzeum Lubomirskich we Lwowie. Litografował głównie portrety. Jego prawnuk Wincenty Kasprzycki (1906-65), był polskim rzeźbiarzem.