Wołodymyr Barwinski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wołodymyr Barwinski (ur. 25 lutego 1850, zm. 3 lutego 1883 we Lwowie) – ukraiński wydawca, historyk, socjolog, publicysta , pisarz krytyk literacki, eseista, tłumacz.Jego bratem był Ołeksandr Barwinski.

Urodzony w rodzinie kapłana greckokatolickiego. Uczył się w szkole podstawowej w rodzinnych Szlachcińcach, naukę kontynuował w Tarnopolu (1861-1867). W wieku 14 lat uległ wypadkowi, przez co długi czas musiał się leczyć i był odizolowany od rówieśników, spędzając czas na czytaniu książek. Opisał swoje dzieciństwo w autobiograficznej powieści "Скошений цвіт" (1877). W latach 1869-1872 studiował prawo na Uniwersytecie Lwowskim, następnie pracował jako kancelista.

Jeden z założycieli towarzystwa Proswita (1868) i stowarzyszenia Ridna Szkoła (1881). W latach 1876-1880 – redaktor „Prawdy”. W okresie 1880-1883 – założyciel i pierwszy redaktor naczelny gazety „Diło” Pracował i mieszkał w redakcji. Był uważany za jednego z liderów partii ludowej w Galicji. 30 listopada 1880 – zorganizował pierwszy zjazd ukraińskiej Rady Narodowej w Lwowie, której członkowie domagali się od władz austriackich poprawy statusu ludności ukraińskiej w Galicji, i zapewnienie jej praw politycznych, gospodarczych i kulturalnych.

Zmarł 3 lutego 1883 roku we Lwowie. Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim (numer pola 3), Od 1993 roku patron ulicy we Lwowie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Мудрий М. Барвінський Володимир // Енциклопедія Львова / За редакцією А. Козицького та І. Підкови. — Львів : Літопис, 2007. — Т. 1. — С. 177, 178. — ​ISBN 978-966-7007-68-8​.
  • Палишин С. Родина Барвінських в українській культурі // Тернопіль. — 1992. — № 3—4. — s. 35—37.
  • Палишин С. Пам'ять роду і народу (про родину Барвінських) // Дзвін. — 1993. — № 4—6. — s. 124—129.
  • Сохацький Б. «Велике серце битися перестало…»: 10 років від смерті Володимира Барвінського // Свобода. — 2003. — 25 лютого. — s. 4.