Wspólnota zamorska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wspólnota zamorska (collectivités d’outre-mer lub COM) – termin wprowadzony poprawką do konstytucji 28 marca 2003 r., by określić niektóre terytoria Francji, które wcześniej nosiły nazwę terytoriów zamorskich (territoire d’outre-mer) lub wspólnot terytorialnych o szczególnym statusie (collectivités territoriales à statut particulier).

Poprawka ta wprowadziła także drugi rodzaj wspólnot terytorialnych, zastępujących niektóre departamenty zamorskie. Te nowe zbiorowości miały posiadać jednoizbowe zgromadzenia doradcze, zastępujące istniejące rady departamentalne i regionalne. Obecnie nie ma jednak żadnej takiej zbiorowości, gdyż departamenty zamorskie Gwadelupy i Martyniki, które miały otrzymać ten status odrzuciły tę propozycję w referendum z 7 grudnia 2003 r.

Obecnie istnieje pięć wspólnot zamorskich (szósta Majotta 31 marca 2011 r. stała się departamentem zamorskim):

  • Polinezja Francuska – wspólnota o dużej autonomii, posiada własnego prezydenta oraz jako jedynej przyznano jej nazwę kraj zamorski (pays d’outre-mer);
  • Saint-Pierre i Miquelon – wspólnota zamorska również o statucie zbliżonym do departamentu;
  • Wallis i Futuna – wspólnota zamorska o szczególnym statucie, jedyna część terytorium Francji nie podzielona na gminy;
  • Saint-Barthélemy − wydzielona 22 lutego 2007 r. z departamentu Gwadelupy;
  • Saint-Martin − wydzielona 22 lutego 2007 r. z departamentu Gwadelupy.
Wspólnota
zamorska
Numer Powierzchnia
w km²
Ludność
w tys. mieszk.
Stolica
Saint-Pierre i Miquelon 975 242 7,0 Saint-Pierre
Wallis i Futuna 986 274 14,4 (2003) Mata Utu
Polinezja Francuska 987 3 894 253,7 (2003) Papeete
Saint-Barthélemy 977 25 10,3 (2019) Gustavia
Saint-Martin 978 53 32,5 (2019) Marigot

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]